Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi Trollking z miasteczka Poznań. Mam przejechane 240045.40 kilometrów w tym 4.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 27.49 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 784700 metrów.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl


Znajomi

wszyscy znajomi(56)

Moje rowery

T-rek(s) 126237 km
Zimówka - góral (na emeryturze) 8754 km
Czarnuch :) 28488 km
Heksa 792 km
Magnat 2578 km
Ventyl 57863 km
Cross - ST(a)R(uszek) 47514 km

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy Trollking.bikestats.pl

Archiwum bloga

  • DST 53.30km
  • Czas 01:54
  • VAVG 28.05km/h
  • VMAX 51.20km/h
  • Temperatura 5.0°C
  • Podjazdy 201m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

WmordeLuboń

Środa, 23 listopada 2016 · dodano: 23.11.2016 | Komentarze 26

No to fajnie było, jeszcze w sumie jest, ale się kończy. A mianowicie - przede wszystkim kończy się napęd w szosie. Żeby z moich ust nie wydobywały się słowa powszechnie uznawane za uznawane to kręcę jak na jajku. Kombinacje zębatkowe między tyłem a przodem powstają takie, że każdy teoretyk kolarstwa miałby mnie ochotę ukatrupić, no ale jakoś trzeba sobie radzić. Tym samym minimalizuję ilość przeskoczeń łańcucha do wartości, których już zmniejszyć się nie da. Liczyłem na to, że uda mi się jakoś dobić na starym zestawie do końca roku, ale chyba niestety trzeba już podjąć drastyczne kroki.

Skończył się też - po jednodniowym, genialnym epizodzie - przewidywalny wiatr. Po wczorajszej komfortowej jeździe zło jak zwykle musiało wrócić. Tym samym na dokładnie calutkiej trasie (Dębiec - Starołęka - Czapury - Wiórek - Rogalinek - Rogalin - Mieczewo nawrót - Rogalin - Rogalinek - Mosina - Puszczykowo - Luboń) miałem wmordewinda, przyznać trzeba, że niezbyt silnego, ale jednak. Życie. Dzisiejszy wyjazd niniejszym odhaczam po prostu jako ten z gatunku "odbyło się".

Po raz któryś z kolei zostaję zadziwiony kulturą, a w sumie jej brakiem, kierowców lubońskiego TransLubu. Istnieje ewidentny kontrast między autobusiarzami jeżdżącymi w barwach poznańskiego MPK a właśnie nimi. Nie wiem czy to kwestia odpowiednich szkoleń czy mentalności przynależnej moim ulubionym "lubończykom", ale ci z Poznania praktycznie za każdym razem dziękują światłami za umożliwienie wyjazdu z zatoczki, ci drudzy - gdzie tam! Potrafią do tego wyjechać bez sygnalizowania, że w ogóle ruszają, a dziś byłem jeszcze świadkiem jak gnojek zamknął drzwi przed nosem dziewczynie, która dawała znać, że czeka na biegnącego już chłopaka. Szczyt "buctwa". Jak pewnie wiadomo kocham i uwielbuam Luboń, ale kolejny raz postuluję zrównać go z ziemią i założyć plantację ziemniaków. Lub buraków, bo jak wiadomo to to samo :)




  • DST 58.55km
  • Czas 01:57
  • VAVG 30.03km/h
  • VMAX 50.70km/h
  • Temperatura 13.0°C
  • Podjazdy 120m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Błotnik i nadbudowa

Wtorek, 22 listopada 2016 · dodano: 22.11.2016 | Komentarze 8

Ależ genialna dziś pogoda się trafiła. Nawet mi :) Trzynaście (!!!!) stopni na plusie - nie spodziewałem się, że coś takiego czeka mnie jeszcze w tym roku. A tu proszę... Dodatkowo - znów wyjątek nad wyjątkami - wiatr PRZEWIDYWALNY. Czyli po prostu przeszkadzał jak zwykle, ale też kilka razy nie przeszkadzał. Tylko kręcić!

Ruszyłem dziś z mini misją. Obiecałem bowiem załatwić i dowieźć pewien sympatyczny gadżet, poniekąd związany z moją pracą, do rowerowego w Mosinie. Udało się, a w zamian, zupełnie bezinteresownie dostałem nieużywany, bardzo porządny, aczkolwiek pomysłowy i fikuśny tylny błotnik do szosy mocowany na sztycy. Tego mi brakowało. A najbardziej mojemu tyłkowi. Miły prezent :) Szkoda tylko, że dalsze losy sklepu/serwisu w aktualnej formie są niepewnie, bo kumpel, a jednocześnie właściciel ma już serdecznie dość zawodowego użerania się z rodakami. Nie dziwię się, bo polactwo potrafi zniechęcić do wszystkiego. Co będzie - zobaczymy.

Zanim dotarłem do Mosiny to po wyjeździe z Poznania odstałem swoje w Luboniu, dość płynnie minąłem Wiry, ale w Puszczykowie musiałem się cofnąć z głównej drogi, bo po kilku minutach postoju w korku spod znaku zapytania było to jedyne rozsądne wyjście. Na objeździe oczywiście przed samym pyskiem zamknął mi się szlaban. I znów pauza. Na szczęście już druga połowa trasy "kondomikowej+", przez Dymaczewo, Stęszew, Szreniawę, Rosnowo, Komorniki i Plewiska poszła sprawniej. Jako że głównie dziś objeżdżałem, a nie jechałem zgodnie ze standardem to względem klasycznej trasy wyszło ponad siedem kilosów nadbudowy. No i fajnie.




  • DST 57.40km
  • Czas 02:07
  • VAVG 27.12km/h
  • VMAX 50.50km/h
  • Temperatura 9.0°C
  • Podjazdy 172m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Gumoprotest

Poniedziałek, 21 listopada 2016 · dodano: 21.11.2016 | Komentarze 7

Ostatnio w komentarzach pod wpisami dominujący był temat gum. No i zostało wykrakane. Dziś rano, gdy zwlekłem się wcześniej z łóżka, żeby na spokojnie ogarnąć czas przed pracą, postanowiłem jeszcze dopompować przednie koło w szosie. Nakrętka jakoś nie chciała puścić, więc trzeba było spróbować mocniej. I puściła. Razem z wentylem. Ładny początek dnia.

Zabrałem się za szybką wymianę, ale w międzyczasie zerkałem za okno analizując sytuację. I doszedłem do wniosku, że nie był to przypadek, bo znaleźć suche miejsce na drogach po nocnych opadach było niemożliwością. Gdy więc uporałem się z awarią i tak przygotowałem do jazdy crossa, szosę zostawiając w domu. Gdy pomyślałem sobie o trasie przez Starołęcką decyzja została podjęta już bez zastanowienia :)

Pokonałem wspomnianą gehennę, dotarłem do Czapur i postanowiłem skręcić w lewo, przez Babki, Daszewice i Kamionki dobijając do Borówca. W międzyczasie wymyśliłem szatański plan dotyczący dalszej drogi. Skoro szatański to zaliczyłem piekło, czyli kilometrowy kawałek "adolfowych" płyt prowadzących do Skrzynek. Następnie zahaczyłem o Kórnik i zawróciłem jak zwykle przepięknym leśnym traktem przez Mieczewo, Rogalin, Rogalinek. Puszczykowo, gdzie w końcu prawie skończyli remont przejazdu kolejowego, oraz nieprzepięknym horrorem przez Luboń.

Poznań przywitał mnie nisko lecącą nad głową F-16-tką. Tak nisko, że próbowałem zrobić zdjęcie, ale jak to z myśliwcami bywa - nie było go zanim wyjąłem telefon :) A w domu wylądowałem upaćkany błockiem tak, że najbardziej radosnym z elementów, które witały mnie były drzwi. Od pralki.




  • DST 54.40km
  • Czas 01:54
  • VAVG 28.63km/h
  • VMAX 50.70km/h
  • Temperatura 8.0°C
  • Podjazdy 113m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Zemsta za myślenie

Niedziela, 20 listopada 2016 · dodano: 20.11.2016 | Komentarze 12

Odniosłem kolejny spektakularny życiowy sukces. Wstałem w wolną niedzielę o dziewiątej :) Co prawda zanim się zwlokłem na rower było już wpół do jedenastej, ale liczą się zamiary.

Mimo wybrania trasy "pod podmuch", czyli na wschód, początkowo kręciło mi się całkiem przyzwoicie. Starołęcką pokonałem zadziwiająco sprawnie z powodu małego ruchu. W sumie najwięcej widziałem na niej rowerzystów, którzy nagle wyłonili się z bocznej ulicy przed wiaduktem nad A-2 w kilkunastoosobowej ekipie. Pozdrowienie podczas wyprzedzania takiej grupy łatwe nie było, tym bardziej, iż byli oni podczas wykonywania sadomasochistycznego manewru polegającego na jeździe po tamtejszej DDR-ce (ja klasycznie ją "przeoczyłem", ups), ale chyba nikogo nie pominąłem :)

Praktycznie do końcówki poznańskiej Głuszyny było sympatycznie. Gdy znalazłem się kawałek za ogródkami działkowymi i spojrzałem w lewo przypomniało mi się, że patrzę na ulicę, a bardziej uliczkę, o nazwie Silniki, prowadzącą do 31. Bazy Lotnictwa Taktycznego. Jakieś trzy stowarzyszenia wpadły ostatnio na pomysł, żeby jej kawałek (ulicy, nie Bazy) nazwać imieniem gen. Andrzeja Błasika, który wedle dotychczasowych stenogramów (póki nie powstaną nowe, pewnie aktualnie będące w fazie intensywnej kreacji) poprzez swoją obecność ("zmieścisz się, śmiało") w kokpicie pewnego tupolewa przyczynił się w jakimś tam stopniu pośrednio do śmierci prezydenta RP, swojej oraz jeszcze 94 osób. O dziwo jakoś mieszkańcy i radni osiedla nie są zbyt chętni. Jak się skończy cała sprawa - zobaczymy.

Chyba ktoś tam chciał mnie ukarać za tak obrazoburcze rozważania, bo po chwili wiatr się wzmógł i zaczął kąsać z podwojoną siłą :) Praktycznie cała droga przez Koninko, Gądki i wspinaczka z Robakowa oraz Dachową do Szczodrzykowa to nie jazda. To pełzanie. Odżyłem na chwilę między Krzyżownikami a Tulcami, gdzie udało mi się znaleźć moment z podmuchem w plecy i rozpędzić do pięciu dych, co już potem nie udało mi się nawet z górki w okolicach Żernik. Końcówka (Jaryszki, Krzesiny i znów Starołęcka) to opieranie się naporom z boku, praktycznie do samego końca. Finalnie doczłapałem się w tempie pośrednim między ślimaczym a żółwim.

Wczoraj umyłem rower po deszczu. Dziś był znów tak samo usyfiony po rundce po tym, co zostało z opadów po nocy. Gdzie jest Bóg w takich momentach, ja się pytam? :)




  • DST 55.15km
  • Czas 01:54
  • VAVG 29.03km/h
  • VMAX 51.00km/h
  • Temperatura 8.0°C
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Z salcesonem w kieszeni

Sobota, 19 listopada 2016 · dodano: 19.11.2016 | Komentarze 12

Leniuchowania ciąg dalszy. Znów z racji wolnego dnia łóżko opuściłem w okolicach dziesiątej. Ma się ten gest :) Jak się później okazało ten komfort miał swoją cenę.

Po rodzinnej kawie i symbolicznym śniadaniu ruszyłem. Jechało się zadziwiająco fajnie, bo i ruch nie za duży, wiatr w miarę przyzwoity, a i sama pogoda, mimo spadających co jakiś czas pojedynczych kropel z nieba wydawała się niegroźna. Minąłem Starołęcką, minąłem Czapury, Wiórek, by dotrzeć do Rogalinka, w którym odbiłem na Rogalin i Mieczewo, w którym zawróciłem. Chwilę wcześniej zaskoczył mnie wyjeżdżający nagle z lasu samochód, z którego jak kątem oka zauważyłem wyskoczyła pani grzybiarka. Nie pierwsza widziana dziś. Widocznie nie wszystko wymarzło przez ostatnie tygodnie :)

Wrócić postanowiłem przez Mosinę, gdyż chciałem jeszcze wstąpić na chwilę do zaprzyjaźnionego rowerowego, wstępnie zamówić blaty oraz te aluminiowe pierdółki do hamulców, w których wymienia się jedynie klocki i świat staje się piękniejszy (moje stare po dwóch sezonach tak się zapiekły, że nie da się wyjąć gum). W poniedziałek dowiem się na kiedy będą, a szczególnie to drugie jest dość pilne, gdyż ostatnio ścieram sobie podeszwy od butów przy każdym nagłym zatrzymaniu :) Przy okazji dostałem jeszcze w prezencie w celu przetestowania używaną, ale w dobrym stanie, oponkę Michelin Pro 4 Endurance. Pozostał dylemat jak ją zabrać, ale udało się złożyć "w salceson" do foliówki, która w połowie zmieściła się w kieszonkę od bluzy, a w większości wystawała z niej jak po wizycie u znajomego rzeźnika. Wegetariańskiego :) Ogumienie pewnie wymienię przy najbliższej domowej zmianie dętki. Jeśli oczywiście nie została uszkodzona w transporcie.

Tak się zagadałem, że nie zauważyłem, iż wspomniane krople zamieniły się w regularny deszcz. Tak więc ostatnie piętnaście kilometrów to nie jazda, a walka o nieutonięcie, a na DDR-kach o utrzymanie w pionie w konfrontacji z zalegającymi śliskimi liśćmi. A i napęd, gdy tylko został wypłukany ze smaru, żył swoim życiem. Do domu dojechałem w jednym kawałku, ale pluję sobie w brodę, że nie wstałem choć godzinę wcześniej. Wróciłbym suchy, a może i średnia byłaby bardziej przyzwoita.




  • DST 55.60km
  • Czas 01:59
  • VAVG 28.03km/h
  • VMAX 50.20km/h
  • Temperatura 10.0°C
  • Podjazdy 196m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Komisyjnie :)

Piątek, 18 listopada 2016 · dodano: 18.11.2016 | Komentarze 13

Zrobiło się na powrót wiosennie, co ma swój duży - dosłownie - plus, czyli temperaturę (+10!), ale i też spory minus, czyli powrót huraganowego wiatru. No nie może być po prostu sympatycznie, no nie może :)

Dziś zapanowało u mnie błogosławieństwo zwane dniem wolnym, więc z łoża zwlekłem się w okolicach dziesiątej, równie niespiesznie szykując się na rower. W owym lenistwie wybitnie pomagał mi fakt, iż z każdym kolejnym podmuchem szyby wydawały się coraz bardziej wklęsłe. Na szczęście tylko w jednym pomieszczeniu, tym od południa, bo w kuchni położonej na północy było wręcz przeciwnie. Co dawało nadzieję na to, iż zaplanowane 50+ wykonam z prędkością średnią powyżej, a nie poniżej zera :)

Zaryzykowałem i wyjechałem szosą, na której o dziwo utrzymałem się w pionie przez cały wypad. Ale łatwo nie było. O wietrze już pisałem i gnojowi nie zamierzam w tym wpisie poświęcić już ani literki, a do zestawu "pieszczoch, wersja listopad 2016" doszły: korki na Dębcu, korki w Luboniu, jak zwykle koszmarny objazd w Mosinie i Krośnie, carmagedon spowodowany remontem przejazdu w Łęczycy (najwolniej pokonane 500 metrów w życiu), a chwilę wcześniej nawrót na widok sznureczka zasponsorowanego przez ekipę wycinającą spory kawałek WPN-u w Puszczykowie i kolejny objazd z premią górską. Wszystko gratis! :) No i skończyło się jak się skończyło. Za to nawiedziłem jeszcze w międzyczasie mega fascynujące tereny Rogalińskiego Parku Krajobrazowego (Żabienko, Żabno, Baranowo, Sowiniec).

Tam.... hm. Nie byłem pierwszy. Jak wiadomo państwo polskie działa JUŻ (bo ruina się nagle skończyła) prężnie i sprawnie, a pewne komisje z "M" w nazwie to już w ogóle. Czyżby odpuszczono biednym parówkom i zabrano się do odkrywania PRAWDY już w 100%? Brawo, brawo, brawo! :) Tu jest Polska!

A że nie wszystkim to się podoba? No trudno. Na pewno każdy głos krytyki, taki jak na wiosce w Wirach (jeszcze niedawno tego tu nie było) to ewidentny dowód na to jak media "proKODowskie", "proPO-wskie" oraz "proGW-owskie", czyli jednym słowem antypolskie swoją wszawą propagandą chcą przejąć ponownie władzę poprzez manipulację oraz jad. Zaraz wysyłam poniższe zdjęcie do redakcji "Wiadomości" w celu jak najszybszego wykrycia sprawców :)

Aha, TU nie ma Polski, jakby co :)




  • DST 53.40km
  • Czas 01:58
  • VAVG 27.15km/h
  • VMAX 51.00km/h
  • Temperatura 8.0°C
  • Podjazdy 134m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Alebida

Czwartek, 17 listopada 2016 · dodano: 17.11.2016 | Komentarze 8

Pogodowo dziś replay z wczoraj. W nocy i wczesnym porankiem deszcz, od około ósmej rano spokój, choć syfu i błocka na potęgę. Za to wzmógł się wiatr, dając mi dziś na odkrytych przestrzeniach ostro w kość. Ale na termometrze osiem stopni! Na plusie! Pełne szaleństwo!

Wykręciłem na crossie "kondomika" od strony Lubonia, Wirów, Puszczykowa, Mosiny, Łodzi, Stęszewa, Komornik. O dziwo bez przygód, a że nie lubię jak nie mam o czym pisać to kończę :)

Aha, wrrróć, mam jednego niusa. Dziś z szumem poznański chlebak, czyli makabrylna galeria z minimalną funkcją dworców PKP i PKS, zmieniła nazwę z Poznań City Center, która na siłę jeszcze miała jakieś logiczne uzasadnienie, na - uwaga - Avenida Poznań. I tak zamiast słynnego Shity Center poznaniaków będzie "cieszyć" Alebida.... A cały cyrk podobno w celu "optymalizacji kosztów", czyli pewnie uniknięcia jakichś podatków...




  • DST 51.45km
  • Czas 01:55
  • VAVG 26.84km/h
  • VMAX 51.00km/h
  • Temperatura 5.0°C
  • Podjazdy 78m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Rodaki cukrowe

Środa, 16 listopada 2016 · dodano: 16.11.2016 | Komentarze 7

Jednak znowu się udało. Szamani od prognozowania pogody skorygowali swoje zapowiedzi spod znaku "armageddon" i zamiast całodziennych opadów łaskawie zaproponowali, iż skończą się one nad ranem. Lepsze to niż nic, a że około dziewiątej ulicom bliżej było do bajorek niż pustyni to do jazdy wybrałem crossa.

Wykonałem trasę z Dębca przez Plewiska, serwisówkę przy S11, Dąbrówkę, Palędzie, Dopiewo, Trzcielin, Konarzewo, Chomęcice, Rosnowo, Komorniki, Plewiska i do domu. Ufajdałem się jak przedszkolak na imprezie z okazji pierwszej w życiu odwilży. Szczególnie na placu budowy, który od jakiegoś czasu istnieje między Konarzewem a Chomęcicami było radośnie, bo mokra papka z kałuż i błota rozjechanego przez ciężki sprzęt usilnie starała się wypełnić wszelkie moje otwory gębowe. Częściowo skutecznie. Mimo wszystko jechało się fajnie, choć bardzo ostrożnie, co widać po średniej. Ale za to zrobiło się mega ciepło - całe pięć stopni na plusie!

Dwa dni temu we wpisie popełniłem grzech - istne rolnicze faux pas, myląc dorodne wielkopolskie poczciwe pyry z burakiem cukrowym, czyli jak wszyscy wiedzą reprezentanta "grupy kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego (Beta vulgaris L. subsp. vulgaris) należącego w systemie APG III do rodziny szarlatowatych (w niektórych innych systematykach zaliczany do rodziny komosowatych)". Wiem, zachowałem się jak gówniarz. Dziś więc w ramach burakowej drogi krzyżowej zatrzymałem się na trasie, upaprałem sobie buty w przypolnym błocku i zrobiłem selfie z dorodnym rodakiem. Sorry, burakiem :) Mam nadzieję, że wygląd moich butów (żeby oszczędzić drastycznych obrazów foty nie umieszczam) dało mi rozgrzeszenie w KRUSIE, u premiera Pawlaka oraz na końcu u jakiegoś tam boga. Bo "Agrobiznesu" nie zamierzam oglądać. Mam na to zbyt słabe nerwy :)





  • DST 52.60km
  • Czas 01:51
  • VAVG 28.43km/h
  • VMAX 52.40km/h
  • Temperatura 0.0°C
  • Podjazdy 212m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Misja: rękawiczka

Wtorek, 15 listopada 2016 · dodano: 15.11.2016 | Komentarze 3

Dziś, chcąc nie chcąc, miałem misję specjalną. W wyniku ciągu losowego, przy którym Smoleńsk to mały pikuś, jedna (!) z moich rowerowych zimowych rękawiczek znalazła się w Radzewicach, czyli prawie pod Kórnikiem, przechowywana skrzętnie w pewnym gospodarstwie agroturystycznym. Ot, po prostu :) Od kilku dni jeździłem z zapasowymi, zupełnie nierowerowymi, z wybitnie pro motywem śnieżynki, rewelacyjnie pasującymi do moich nowych pedałów a'la kaczka, których się dorobiłem podczas pechowego wypadu na Jurkozlot.

Trzeba jednak było się w końcu zwlec i odebrać zgubę. Wiatr był południowy, wiał prawie ze słusznego kierunku, więc zdecydowałem, że kurs wykonam dziś. Rano niespiesznie zaprzęgłem szosę i ruszyłem przez Luboń, Łęczycę (gdzie zakwitłem na budowie wiaduktu kolejowego), Puszczykowo (gdzie z kolei zakwitłem na wahadle, bo drogowco-leśnicy postanowili trochę ponaprawiać las), Mosinę, Rogalinek, Rogalin, Świątniki i w końcu Radzewice. Tam odebrałem zgubę, przy okazji odbywając pasjonującą dyskusję na temat występowania w kolejnych porach roku ptaków takich marek jak dudek, kania oraz sikorka czubatka. Nie pytajcie :)

Ze zgubą w kieszonce wróciłem do domu, ale tym razem ominąłem upierdliwości z pierwszej połowy, jadąc przez Sasinowo, Wiórek oraz Czapury. Znajdując się w końcu na Starołęce, gdzie jak zwykle poćwiczyłem interwały zafundowane mi przez korki, czerwone światła i pieszych. A w ogóle to myślę nad zbieraniem podpisów pod petycja za tym, żeby za zasługi przyłączono ulicę Starołęcką do Indii. Honorowo :)

Tym samym kolejne powolne i zimne pięć dyszek wpadło. Aktualnie za oknami leje, to wszystko zamarznie i jutro prawdopodobnie już nie pokręcę.




  • DST 52.20km
  • Czas 01:51
  • VAVG 28.22km/h
  • VMAX 50.20km/h
  • Temperatura 0.0°C
  • Podjazdy 103m
  • Sprzęt Ventyl
  • Aktywność Jazda na rowerze

Apokaliptrasa

Poniedziałek, 14 listopada 2016 · dodano: 14.11.2016 | Komentarze 14



Dziś jadąc miałem wrażenie, że przyroda wraz z pogodą robi sobie ze mnie jaja. I to takie dorodne, żadne kurze, a co najmniej strusie.

Wyruszając około dziewiątej rano byłem przygotowany na lekką (powtarzam: lekką) mgłę, która zalegała za oknem. I początkowo właśnie ona mnie otaczała, a po dojechaniu do Lubonia zniknęła prawie całkowicie. Przez Wiry dokręciłem więc radośnie do Komornik i Szreniawy, gdzie za zakrętem pojawiała się centralna, regularna zima. O taka:

No spoko. Mgła się z kilometra na kilometr robiła gęstsza, więc do lampek przy rowerze dołożyłem jeszcze tę z tyłu kasku. Tak dotarłem do Rosnowa, Chomęcic, Konarzewa i Trzcielina, za którym...

Była już wiosna. Radosna, jasna, a do tego ukwiecona... ziemniakami. Bo te dziwne górki po prawej to właśnie wykopane świeżo z ziemi pyry.

Będąc pewny, że słaba widoczność już za mną, wyłączyłem oświetlenie i dziarsko minąłem Dopiewo i Palędzie, by znaleźć się na serwisówce przy S11. Tam... mina mi lekko zrzedła. A może nawet bardziej niż lekko, ale sam nie wiem, bo nie byłem w stanie jej zauważyć. Podobnie jak drogi przed sobą... Oj, miałem duszę na ramieniu. Na szczęście nic we mnie nie wjechało, ale kawałek dalej okazało się, że mniej szczęścia mieli kierowcy trzech samochodów, którzy zwarli się w wypadkowym uścisku za Gołuskami. Nikt co prawda nie zginął, ale nie wyglądało to ciekawie - minąłem co najmniej dwa radiowozy z policją ustalającą przyczyny kolizji.

Już do samego końca mało co się zmieniło. Nie ryzykowałem więc nawet najmniejszego niepewnego ruchu, na zakrętach zwalniałem prawie do zera, tym bardziej, że było ślisko. Oj, ciekawa to była wycieczka, nie powiem. Dodam jedynie, że pomiędzy miejscami z drugiego i trzeciego zdjęcia nie było więcej jak dziesięć kilometrów różnicy.

Największą radością z wyjazdu było wyjątkowo jego ukończenie. Takie małe zwycięstwo. A apokaliptyczny wydźwięk dnia najlepiej chyba oddaje ten zdziś. Ino się pociąć :)