Ciąg dalszy walki z codziennością i upałem. To drugie gorsze do ogarnięcia.

Wyjazd poranny, a mimo to temperatura już podchodziła pod trzydziestkę, a potem nawet ją przekroczyła. Masakra.

Trasa to wschodni klasyk: Dębina - Las Dębiński - Starołęka - Minikowo - Głuszyna - Sypniewo - Szczytniki - Koninko - Gądki - Robakowo - Dachowa - Szczodrzykowo - Śródka - Krzyżowniki - Tulce - Żerniki - Jaryszki - Krzesiny - Minikowo - Starołęka - Las Dębiński - dom.

Dawno, czyli całe kilka dni, nie było mnie w Szczodrzykowie. Nadrobione.

A tam klasyka - młode i stare śmieszki, łyski, gęgawy i krzyżówki.







Boćki dwa, a w sumie trzy, bo jeden z młodym, w ciekawych pozach :)



A ten kolejny przebiegał przez szosę w Jaryszkach.

Remont w Tulcach nie ma końca. Dzisiaj najpierw stanąłem w sznureczku...

...żeby - po ruszeniu - znów za chwilę się zatrzymać w sznureczku.

A tam drzewka mikre, nie to co w poznańskim Sypniewie.

Czy na Dębinie, oczywiście :)

Dystans z dojazdem do pracy, ale Czarnuchem, bo miało padać wieczorem.

No niestety, powrót do pracowitej rzeczywistości stał się faktem.

Wyjazd w związku z tym poranny, zaspany i nienajedzony.

Trasa taka jak wczoraj: Poznań - Luboń - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Było sennie, a że nie zdarzało się po drodze absolutnie nic, to wpis krótki :)

Było ciepło, za ciepło :( A będzie jeszcze gorzej...

Pola już coraz wyższe.



W miejscu wiadomym cisza i spokój. Kaczki, znów schowany żółw i młody wróbelek.



Do pracy rowerem, a przedtem jeszcze wizyta na Dębinie. Tam już wszystkie najlepsze miejscówki zajęte :)

Ostatni dzień wolnego :(

I niestety ostatni dzień bez upałów :(

Powiało optymizmem, no nie? :)

Wyjazd po odespaniu i śniadaniu, dość późno.

Trasa to zachodni klasyk, bo się za nim stęskniłem: Poznań - Luboń - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Wiało jak zwykle, czyli w pysk :)

Słońce się trafiło, razem z chmurkami. Czyli najlepiej, jeśli już musi świecić w ciepłe miesiące :)


Zrobiłem sobie spacerek do "mojej" ambony antymyśliwskiej, tej z zakazem. Jak zwykle fajna od środka :)










No i zwierzaki. Żółw wiadomo gdzie...

...młoda kokoszka...

...oraz chwila spędzona na obserwacji dymówek. Jedna też obserwowała mnie :)




Jutro do pracy - rzyg :(

Dzisiaj już spokojny dzionek. I wolny.

Wyjazd jakoś przed jedenastą.

Miało nie wiać. Więc... wiało :) Niemal zewsząd, tylko nie w plecy.

Trasa prawie taka jak wczoraj, ale z olaniem Lubonia. To zawsze jakiś plus :) Czyli: Poznań - Plewiska - Komorniki - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Korzystając z czasu, odwiedziłem Jezioro Tomickie. Bo ładnie się nazywa, a do tego jest dzikie i klimatyczne. Lubię tam wracać.






Dopisało w perkozy, choć daleko, na samym środku akwenu.



A takie dziwo latało mi nad łbem :)

Poza tym nuuuda. I ona jest fajna :)

BS, z tego co wiem, musiał zmienić serwer. Błędy wychodzą, między innymi nie dostaję powiadomień na maila o komentarzach. Zgłoszone, może się uda naprawić :)

Kontynuacja TEGO dnia.

Ale już na MTB.

Bo bardziej mi pasował, poza tym chciałem sprawdzić, czy wciąż jeździ :)

No i misje bardziej skomplikowane.

Jedną z nich było odwiedzenie Szacht, drugą osobiste sprawdzenie tego, co tam w polityce piszczy.

Ale najpierw jednak smaczek z Dębiny. Zimorodek. Znów się widzimy. Przez sekundę :)

No i Szachty. Wciąż piękne, ale już nie dzikie :( Ciężko nawet o ptactwo, które było kilka lat temu. Ludzie i ich pomysły... :(













Po południu wypad na Plac Wolności, żeby sprawdzić, jak tam sprawdza się opozycyjna fala. Chyba byłem jedynym, który znalazł się tam jako obserwator, a nie kibol. Tuska bowiem cenię za inteligencję, ale Platformy po ludzku od zawsze nie lubię. Choć to nic wobec tego, co czuję wobec PiS-u, oczywiście :) Nie zaskoczyłem się - było na jedno kopyto, bez konkretów, ale też bez agresji - to na plus. Tłum faktycznie imponujący. Kult jednostki również, choć przy sekcie Kaczyńskiego to pikuś:)



Dzień aktywny. I dobrze :)

Dzisiejszy dzionek rowerowo podzielony był na dwie części. Oto ta pierwsza, szoszonowa :)

Wiatr w końcu zmienił kierunek na zachodni, niestety nie zmniejszając siły - duje i duje. Walczyć nie zamierzałem.

Ale za to w końcu udało mi się wykonać klasyczny klasyk, czyli: Poznań - Luboń - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Chmurki były kosmiczne.



Trzcielińskie bagienko nawiedzone.


Koniki pogłaskane :)


Trafił się też młody, ciekawski gąsiorek.



No i bociani klasyk, czyli wrzeszczący młodziak :)

No i tyle w części wąskokołowej :) TUTAJ ciąg dalszy.

Dzień wolny, ale w domu. Wyspałem się, wreszcie :)

Wyjazd późny, bo w okolicach jedenastej.

Miałem misję - wizytę na cmentarzu, bo dawno mnie nie było, zawsze czasu brakowało. Tym razem bez pośpiechu mogłem nawiedzić nekropolię przy wykorzystaniu najlepszego środka transportu.

Sama trasa północno-zachodnia: Poznań - Plewiska - Junikowo - Skórzewo - Wysogotowo - Batorowo - Lusowo - Lusówko - Sierosław - Zakrzewo - serwisówki - Skórzewo - Plewiska - Poznań.

Pogoda była taka, jak na tej fotce:

Czyli najpierw słońce, potem deszcz.

Skorzystałem z tego pierwszego w Lusowie. Tam udało się przyłapać rodzinne życie perkozów, łysek i gęgaw.











A przyglądała mi się pliszka siwa w wersji junior.


Gdybym w Lusowie jechał tą antyrowerówką, to pewnie głośno powiedziałbym "UPS". Ale że nie jechałem, to tylko się ucieszyłem na ewentualną wytłumaczalkę przed policją :)

W Skórzewie pojawiły się takie chmury...

...które po chwili zamieniły się w solidny deszcz. Zaparkowałem więc na kilkanaście minut pod apteką. Dopiero potem zauważyłem jej nazwę :)

Deszcz, cmentarz... Normalnie listopad!

No i jeszcze ten wiatr. Dość silny i 100% w pysk.

A po południu jeszcze spacer po Dębinie. Znów ulewa się trafiła, ale to dobrze, bo susza straszna. Tylko w czasie deszczu czaple się nudzą... :)

Nadszedł czas powrotu. Krótko, bo krótko, ale intensywnie - piechotą przez trzy dni zrobiłem ponad 36 kilometrów. I to chodząc po stosunkowo niewielkim terenie, za to bardzo malowniczym i obfitującym w zwierzakowe atrakcje. Zdjęć zrobionych mam sporo, ale zajmie mi trochę ich przejrzenie, więc dzisiaj głównie bieżące, rowerowe.

Bo udało mi się wykręcić swój dystans i do tego dołożyć coś więcej, bo kopsnąłem się jeszcze do Poznania.

Trasa: Radzewice - Świątniki - Mieczewo - Mościenica - Kórnik - Dziećmierowo - Szczodrzykowo - Śródka - Krzyżowniki - Nagradowice - Komorniki - powrót swoimi śladami, a potem Radzewice - Rogalin - Rogalinek - Sasinowo - Wiórek - Czapury - Minikowo - Starołęka - Las Dębiński - dom.

Taki widok do kawy na dzień dobry z tarasu:

Oto kawa. I kawałek Kropy :)

Po chwili nadleciała pliszka siwa.


No ciężko było ruszać :) Tym bardziej, że przy wyjeździe najpierw musiałem odbyć rytuał głasków - Reks i Rudy to twardzi zawodnicy w tym temacie :)

Już z drogi. Tarka na drodze do Kórnika już na szczęście coraz mniejsze, powoli koniec wahadeł.

Szczodrzykowo nawiedzone.

Tam zmiksowane rodzinki gęgaw i perkozów.


Trafił się jeszcze myszołów.


Pogoda była w kratkę, raz słońce, raz chmury, a gdzieś w Czapurach nawet dopadł mnie deszcz. Ale akurat w momencie powrotu do Radzewic zrobiło się pięknie.


Wpadł więc jeszcze jeden spacerek.



No i tyle na dziś. Może do jutra uda mi się odrobić BS-owe zaległości :) No i fotki. Kiedyś.

Dodanie tego wpisu nie było łatwe. Internet na wsi działa jak internet na wsi, więc wyzwanie jest. Ale chyba się uda :)

Z wyspania nici. Kropa była tak zaaferowana - jak zwykle - wyjazdem, że pobudki były dwie: około 5:30 i 7:30. W celu wiadomym :) Plusem z tego minusa było to, że przyuważyłem boćka szwendającego się gdzieś między tarasem a maszynami na polu, który po chwili niestety odleciał.

Wyjazd po kawce i śniadaniu. Z motywacją średnio, bo zrobiło się szaro, a nawet pokropiło. A wiatr? O kurde, on dziś miażdżył. Ala miałem to gdzieś, bo w końcu krótki bo krótki, ale urlop.

Trasa kombinowana, bo wszędzie zagrożenia: na południu Śrem, gdzie normalny człowiek się rowerem nie zapuszcza (taki Luboń XXL), a trochę wyżej remont trasy na Kórnik, oczywiście z gratisem w postaci budowanej bezsensownej śmieszki. Wyszło takie coś: Radzewice - Trzykolne Młyny - Czmoniec - Orkowo - Niesłabin - Zbrudzewo - obrzeża Śremu - powrót swoim śladem do Radzewic - Świątniki - Mieczewo - Czołowo - i w końcu z wiatrem do Radzewic.

Skoro już udało mi się dodać foty, to najpierw Warta, gdy po południu się w końcu wypogodziło :)

Wracamy na ziemię. W Orkowie Polska w ruinie, czyli upadły Sklep Polski. Za mało patriotów? :)



Naprzeciwko ciekawy "dworek".

W gminie Śrem ewidentnie ktoś ma dużo kasy na oznakowanie...

...ale i tak warto jedynie dojechać do granic miasta i zawrócić, bo dalej kostkoza i zakazoza koszmarna. Ale przynajmniej sympatyczny widoczek można złapać.


Kilkadziesiąt kilometrów dalej okazja do nawiedzenia po raz pierwszy wsi Czołowo. Było kilka doznań. Z zaskoczenia pomnik Kasprzaka...

...przy którym zrobiłem selfiaka, joł :)

No i asfalt, który nagle zmienia się z takiego z lat 90-tych na dywanik, żeby potem przejść w szuter. Ale przynajmniej ostrzegają :)

Powrót na agro w klimatach pół na pół, a potem zrobiło się aż za słonecznie.


Zwierzaków było dziś mnóstwo, ale nawet nie próbuję dodawać fotek. Więc tylko wspomniany poranny bociek w szarzyźnie...


...oraz rzadko widywany błotniak łąkowy, też niestety jeszcze w towarzystwie zachmurzenia.

Na koniec Kropa, która w końcu spotkała Reksa. Widzą się dwa razy w roku, ale jak widać stara przyjaźń trzyma się mocno :)



Ufff... Znowu się udało dodać wpis.

Zaległości zostaną nadrobione! Później :)

Wpis na ostatnią chwilę, ale chyba zdążę :) Urok spontanów.

Wczoraj, przy okazji rowerowego wypadu do Radzewic, wpadłem na chwilę do znajomej agroturystyki z zapytaniem, czy może są jakieś miejsca na najbliższe dwa dni. Okazało się, że się znajdą, a że i tak mikrourlopik na mnie niemal wymuszono, to trzeba było korzystać :)

Trasa więc dzisiaj dłuższa, ze sporą pauzą pośrodku, ale dzięki niej udało się do Radzewic dojechać rowerem. W tym miesiącu liczy się każdy kilometr, bo już trzeci czy czwarty rok zbieram kilometry dla Poznania w rywalizacji "Rowerowa Stolica Polski". Miasto nie ma szans, bo na przykład odcina się od niej pewne dziwne stowarzyszenie o nazwie Rowerowy Poznań (czyli ja, w rewanżu za złe w każdym calu lobby w temacie asfaltowania Dębiny, ją jak najbardziej polecam!), jednak walczę.

Wyszło takie coś: Dębina - Las Dębiński - Starołęka - Minikowo - Głuszyna - Sypniewo - Szczytniki - Koninko - Gądki - Robakowo - Dachowa - Szczodrzykowo - Śródka - Krzyżowniki - Tulce - Żerniki - Jaryszki - Krzesiny - Minikowo - Starołęka - Las Dębiński - dom - Las Dębiński - Starołęka - Minikowo - Czapury - Wiórek - Sasinowo - Rogalinek - Rogalin - Świątniki - Radzewice.

Jeszcze było ładnie. Mak się odnalazł na poznańskiej Głuszynie :) I to niejeden!


Szczodrzykowo nawiedzone.

Tamże perkozy, starsze i młodsze.



Po raz pierwszy udało mi się uchwycić białorzytkę. Dała mi z 10 sekund na zatrzymanie się, zdjęcie plecaka, wyjęcie aparatu i zrobienie zdjęcia. Dzięki :)

Dębina swojska, jak zwykle :)

W Świątnikach dwa w jednym: dowód na to, że wiało (70% miałem wiatr w pysk) oraz radosny widok dwóch młodych bocianów w gnieździe.

Radzewice - czyli najlepsze agro w okolicy - zdobyte :)

O jego jakości niech świadczą na razie tylko dymówki, które uwielbiają ot tak sobie spoglądać na ludzi spod dachu tarasu :)

Więcej będzie zapewne później, bo aktualnie nie mam czasu na ogarnianie fotek. Wpadło dzisiaj jeszcze około 12 kilosów piechotą, częściowo rodzinnie, częściowo solo. Pies nie ma siły marudzić, czyli szczęśliwy :)

Będą więc zaległości w nadrabianiu BS-a. Ale obiecuję, że niedługo ogarnę :)