Kolarstwo przyrodnicze. A życie zaczyna się po pięćdziesiątce. Przejechanej :)

rowerowy blog

Info

Ten blog rowerowy prowadzi Trollking z miasteczka Poznań. Mam przejechane 239570.05 kilometrów w tym 4.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 27.49 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 783546 metrów.
Więcej o mnie.

Znajomi

wszyscy znajomi(56)

Moje rowery

T-rek(s) 126056 km

Zimówka - góral (na emeryturze) 8754 km

Cross - ST(a)R(uszek) 47514 km

Wykres roczny

Archiwum bloga

2026, Maj1 - 1
2026, Kwiecień30 - 49
2026, Marzec31 - 65
2026, Luty28 - 51
2026, Styczeń31 - 72
2025, Grudzień31 - 80
2025, Listopad30 - 70
2025, Październik31 - 96
2025, Wrzesień30 - 125
2025, Sierpień31 - 144
2025, Lipiec31 - 188
2025, Czerwiec30 - 147
2025, Maj31 - 187
2025, Kwiecień30 - 156
2025, Marzec31 - 204
2025, Luty28 - 178
2025, Styczeń31 - 168
2024, Grudzień31 - 239
2024, Listopad30 - 201
2024, Październik31 - 208
2024, Wrzesień30 - 212
2024, Sierpień32 - 210
2024, Lipiec31 - 179
2024, Czerwiec30 - 197
2024, Maj31 - 268
2024, Kwiecień30 - 251
2024, Marzec31 - 232
2024, Luty29 - 222
2024, Styczeń31 - 254
2023, Grudzień31 - 297
2023, Listopad30 - 285
2023, Październik31 - 214
2023, Wrzesień30 - 267
2023, Sierpień31 - 251
2023, Lipiec32 - 229
2023, Czerwiec31 - 156
2023, Maj31 - 240
2023, Kwiecień30 - 289
2023, Marzec31 - 260
2023, Luty28 - 240
2023, Styczeń31 - 254
2022, Grudzień31 - 311
2022, Listopad30 - 265
2022, Październik31 - 233
2022, Wrzesień30 - 159
2022, Sierpień31 - 271
2022, Lipiec31 - 346
2022, Czerwiec30 - 326
2022, Maj31 - 321
2022, Kwiecień30 - 343
2022, Marzec31 - 375
2022, Luty28 - 350
2022, Styczeń31 - 387
2021, Grudzień31 - 391
2021, Listopad29 - 266
2021, Październik31 - 296
2021, Wrzesień30 - 274
2021, Sierpień31 - 368
2021, Lipiec30 - 349
2021, Czerwiec30 - 359
2021, Maj31 - 406
2021, Kwiecień30 - 457
2021, Marzec31 - 440
2021, Luty28 - 329
2021, Styczeń31 - 413
2020, Grudzień31 - 379
2020, Listopad30 - 439
2020, Październik31 - 442
2020, Wrzesień30 - 352
2020, Sierpień31 - 355
2020, Lipiec31 - 369
2020, Czerwiec31 - 473
2020, Maj32 - 459
2020, Kwiecień31 - 728
2020, Marzec32 - 515
2020, Luty29 - 303
2020, Styczeń31 - 392
2019, Grudzień32 - 391
2019, Listopad30 - 388
2019, Październik32 - 424
2019, Wrzesień30 - 324
2019, Sierpień31 - 348
2019, Lipiec31 - 383
2019, Czerwiec30 - 301
2019, Maj31 - 375
2019, Kwiecień30 - 411
2019, Marzec31 - 327
2019, Luty28 - 249
2019, Styczeń28 - 355
2018, Grudzień30 - 541
2018, Listopad30 - 452
2018, Październik31 - 498
2018, Wrzesień30 - 399
2018, Sierpień31 - 543
2018, Lipiec30 - 402
2018, Czerwiec30 - 291
2018, Maj31 - 309
2018, Kwiecień31 - 284
2018, Marzec30 - 277
2018, Luty28 - 238
2018, Styczeń31 - 257
2017, Grudzień27 - 185
2017, Listopad29 - 278
2017, Październik29 - 247
2017, Wrzesień30 - 356
2017, Sierpień31 - 299
2017, Lipiec31 - 408
2017, Czerwiec30 - 390
2017, Maj30 - 242
2017, Kwiecień30 - 263
2017, Marzec31 - 393
2017, Luty26 - 363
2017, Styczeń27 - 351
2016, Grudzień29 - 266
2016, Listopad30 - 327
2016, Październik27 - 234
2016, Wrzesień30 - 297
2016, Sierpień30 - 300
2016, Lipiec32 - 271
2016, Czerwiec29 - 406
2016, Maj32 - 236
2016, Kwiecień29 - 292
2016, Marzec29 - 299
2016, Luty25 - 167
2016, Styczeń19 - 184
2015, Grudzień27 - 170
2015, Listopad20 - 136
2015, Październik29 - 157
2015, Wrzesień30 - 197
2015, Sierpień31 - 94
2015, Lipiec31 - 196
2015, Czerwiec30 - 158
2015, Maj31 - 169
2015, Kwiecień27 - 222
2015, Marzec28 - 210
2015, Luty25 - 248
2015, Styczeń27 - 187
2014, Grudzień25 - 139
2014, Listopad26 - 123
2014, Październik26 - 75
2014, Wrzesień29 - 63
2014, Sierpień28 - 64
2014, Lipiec27 - 54
2014, Czerwiec29 - 82
2014, Maj28 - 76
2014, Kwiecień22 - 61
2014, Marzec21 - 25
2014, Luty20 - 40
2014, Styczeń15 - 37
2013, Grudzień21 - 28
2013, Listopad10 - 10

DST 52.30km
Czas 02:02
V_AVG 25.72km/h
V_MAX 55.00km/h
Temperatura 10.0°C
Podjazdy 185m
Sprzęt Czarnuch :)
Aktywność Jazda na rowerze

Jak sójka za... Osową Górę :)

Poniedziałek, 29 marca 2021 · dodano: 29.03.2021 | Komentarze 11

Zbierałem się rano na rower jak tytułowa sójka za morze. Aż w końcu zaczęło padać. W sumie i tak miało, więc była to jedynie odroczona egzekucja :)

Na szczęście deszcz nie był jakiś wielki - raz kilka kropel, raz mżawka plus, raz opad mocniejszy, jednak mimo wszystko Czarnuchowi niestraszny.

Trasa to południowo-zachodnie w tę i z powrotem: Poznań - Luboń - Łęczyca - Puszczykowo - Mosina - Krosinko - Dymaczewo Stare - Bolesławiec. Tam nastąpiła nawrotka.

Wjechałem sobie od strony Puszczykowa na Osową Górę. Dawno mnie tam nie było. Na miejscu czekała na mnie wspomniana w pierwszym akapicie sójka, próbująca ukryć się za gałęziami. Nie ze mną te numery :)

A po drugiej stronie , na szczycie budki, obserwowała mnie pliszka siwa. Fajnie, że znów ją/je widzę :)

Chwilę sobie postałem...

...i ruszyłem na Pożegowską wykonać zjazd. Lubię to :)

Specjalnie skierowałem swe koła do Bolesławca, wciąż licząc na podejrzenie stadka danieli. Niestety, wciąż ich nie ma :/ Znów musiały wystarczyć króliki. Jeden znów małpujący Krppę :)

W trakcie powrotu wpadły sarenki...

...i czapla biała. Dzień doberek pani :)

Jak na deszczowy dzionek jestem zadowolony. Ale do pracy już rowerem nie jechałem.

DST 56.50km
Czas 02:01
V_AVG 28.02km/h
V_MAX 52.40km/h
Temperatura 5.0°C
Podjazdy 159m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Złodzieje czasu

Niedziela, 28 marca 2021 · dodano: 28.03.2021 | Komentarze 14

Nadszedł jeden z najbardziej znienawidzonych przeze mnie dni w roku. Ten, w którym złodzieje zabierają mi godzinę cennego snu w imię przywracania nienaturalnego dla naszej szerokości geograficznej czasu letniego. Żeby nie było - do zmiany w drugą stronę nic nie mam :)

Dzisiaj dodatkowo skumulowały się nieszczęścia, bo wyjątkowo niedzielę miałem pracującą, czyli tragedia podwójna. No ale jakoś radzić sobie trzeba, więc wstałem o kosmicznej 6:30 (bo taka de facto była, nie ma się co oszukiwać, nawet jeśli na zegarku było o jedną godzinę do przodu) i trochę później wyruszyłem na rower. W poczuciu niesprawiedliwości :)

Trasa zachodnia: Poznań - Luboń - Wiry - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Wiało mocno, co prawda słabiej niż wczoraj, ale na polach wystarczyło do zmasakrowania, więc średnia była dziś nieistotna. Tak samo jak ziewanie podczas jazdy :)

Fotek mało, bo kiedy je robić, jeśli złodzieje grasują? :) Wpadł zawiany trznadelek...

...kolejny potrzeszcz...

...oraz sarenki.

Na chwilę zatrzymałem się dłużej jedynie na ten widok, może mało zachęcający. Ale tam właśnie ukrył się myszołów-sadownik :)

Dojazd zawiera dojazd do pracy. W półśnie :)

DST 52.25km
Czas 01:48
V_AVG 29.03km/h
V_MAX 61.00km/h
Temperatura 15.0°C
Podjazdy 176m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Wietrznie i przeddrezynowo

Sobota, 27 marca 2021 · dodano: 27.03.2021 | Komentarze 13

W całej Polsce dziś zapewne wiało jak cholera, więc mam nadzieję, że nie będę musiał się tłumaczyć, że tak było i pod Poznaniem :)

Tyle wstępu. Jak się jechało przez dwie trzecie drogi można się domyślać - najpierw wiatr w pysk, a potem z boku, zdecydowanie zbyt spychająco. Dopiero od Stęszewa było zdecydowanie lepiej, dzięki czemu udało mi się sporo nadrobić. Ale i tak kilka razy mną rzuciło.

Trasa to dawno nie wykonywane "kondominium": Poznań - Luboń - Łęczyca - Puszczykowo - Mosina - Krosinko - Dymaczewo - Łódź - Witobel - Stęszew - Dębienko - Trzebaw - Rosnówko - Szreniawa - Komorniki - Poznań.

Ku mojemu zadowoleniu przyuważyłem przygotowania do otwarcia sezonu Mosińskiej Kolei Drezynowej. Na razie ekipa udrażnia szlak (a podobno jest co robić, podpytałem), ale na okres poświąteczny będzie już można szykować mięśnie nóg i rąk. Na razie miałem tylko okazję cyknąć fotkę przy szopie.

Chcąc nie chcąc musiałem się potelepać śmieszką od Dymaczewa do Witobla. Oczywiście zakaz jest obowiązkowym elementem polskiego krajobrazu.

Do zwierzaków nie miałem szczęścia. Tylko "polne" łabędzie patrzyły na mnie z wyrzutem, że je podglądam :)

Tyle o jeździe, lepiej tematu dalej nie rozwijać, tym bardziej, że ledwo zdążyłem przed deszczem. Więc jako uzupełnienie spacer po Dębinie z Kropą. Dobrze, że padało, bo przynajmniej było pusto. Weekendowe spieprzenie się pogody ma swoje plusy :)

Ptasi kącik na dziś. Jeden, jedyny samiec gągoła...

...zięba, ledwo widoczna w szarzyźnie...

...nieśmiała bogatka, najpierw kryjąca się w płocie, a potem robiąca na drutach...

...oraz kowalik. W końcu na jakimś kolorowym tle.

DST 63.20km
Czas 02:05
V_AVG 30.34km/h
V_MAX 52.70km/h
Temperatura 13.0°C
Podjazdy 142m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Ładniusio, ale i gazeciarsko

Piątek, 26 marca 2021 · dodano: 26.03.2021 | Komentarze 13

W końcu pogoda dała żyć. Dzisiaj nie mam na co narzekać, piszę to z pełną odpowiedzialnością, proszę zanotować :)

Wyjazd poranny, przed pracą. Wiatr z południa, o dziwo sprawiedliwy, za co mu chwała. No i ciepło, nawet trochę za ciepło ja na strój, który sobie wybrałem. Ciężko się póki co ogarnąć w temacie.

Trasa południowa: Poznań - Luboń - Łęczyca - Puszczykowo - Mosina - Żabinko - Żabno - Baranowo - Krajkowo - Baranowo - Sowiniec - Mosina - Puszczykowo - Łęczyca - Luboń - Poznań.

Dobrze się jechało jak na marzec, muszę przyznać. Oby częściej tak bywało.

Opisywałem ostatnio sytuację z gazeciarzem w Mosinie, dziś mam podobną, ale z Lubonia (no bo skąd?). Cała akcja wyprzedzania z zachowaniem odległości równej szerokości zagłodzonego pantofelka (pierwotniaka, nie buta) odbyła się przed głównym rondem, a że jechałem szosą to się spiąłem i dogoniłem zabójczy obiekt na światłach. Myk na sąsiedni pas, klasyczny, lekko sugerujący dwuznaczność gest kciukiem oraz wskazującym i czekam, aż waćpan zareaguje. Za kółkiem znów wąsacz, na oko wiek gdzieś między AstraZeneca a Pfizerem. Dobre pół minuty zajęło mu odnalezienie przycisku do otwierania szyby. Ale w końcu się udało. Z tyłu rozparta wygodnie matrona. Zagaduję przyjaźnie:

- Wyprzedził mnie pan przed chwilą tak, że mało nie zginąłem.

Cisza. Oczka patrzą, szukając inspiracji. Zwoje mózgowe zapewne parują. No to dodaję pytanie ratunkowe:

- W jakiej odległości powinno się wyprzedzać rowerzystę?

Coś załapało. Nastąpiła riposta:

- A jaka to jest droga?
- Jak to jaka? Publiczna.
- Ale nie dla rowerzystów!

Tym razem to mnie zatkało. Stwierdziłem, że dalsza wymiana argumentów nie ma sensu, kazałem zamknąć szybkę, puknąłem się w czoło i odpuściłem. Z mentalnością troglodyty się nie wygra. Mam nadzieję, że chociaż dałem mu do myślenia i przynajmniej nikogo nie zabije. No i ile można takich sytuacji w życiu zaliczać?

Czas na fotki. Mój las wciąż stoi. Z akcentem na "wciąż", bo żyjemy w Polsce.

To samo z ulubionymi terenami zalewowymi w Baranowie i Krajkowie.

Żadnych nietypowych ptaków dzisiaj nie wypatrzyłem. A rozglądałem się wszędzie, kilka razy nawet zatrzymując niepotrzebnie, co wpłynęło negatywnie na średnią, w sumie dziś nienajgorszą. Klasycznie żurawie...

Myszołów też ledwo uchwycony, bo był daleko, a poza tym akurat zaszło słońce,

Co chwilę nad kaskiem latały mi stada szpaków...

No i w końcu udało mi się przyjrzeć bliżej potrzeszczowi. Poznałem go tylko po dziobie, bo z tymi wróblowatymi, trznadlami, drozdami i innymi słowikami zgłupieć można, tak ciężko je odróżnić. Ten ma przynajmniej fajne oczka i się ładnie uśmiecha :)

Dystans zawiera dojazd do pracy.

DST 61.80km
Czas 02:11
V_AVG 28.31km/h
V_MAX 52.00km/h
Temperatura 7.0°C
Podjazdy 175m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Nijakość

Czwartek, 25 marca 2021 · dodano: 25.03.2021 | Komentarze 18

Dzisiaj tylko w tę i z powrotem, bo dzień zalatany i czasu na kombinacje nie było.

Trasa południowo-wschodnia: Dębiec - Las Dębiński - Minikowo - Starołęka - Czapury - Wiórek - Sasinowo - Rogalinek - Rogalin - Świątniki - Radzewice, gdzie jak zwykle nastąpiła nawrotka.

Pogoda dziwna - niby wiatr się uspokoił, ale ani przez sekundę pomóc nie chciał, niby słonecznie, a zalegała jakaś warstwa mgiełki albo smogu, która powodowała, że widoczność była taka sobie.

Nawet zwierzaki się gdzieś pochowały. A specjalnie, mając chrapkę na jakieś foty, jak zwykle zaparkowałem sobie w porcie w Radzewicach.

Tam jedynie bardzo wysoko na niebie latała sobie kania ruda, ale nie udało mi się wykonać żadnego dobrego zdjęcia. Złośliwa ustawiła się centralnie pod samym słońcem i nawet nie widziałem czy ją widzę :)

No i jeszcze obowiązkowe obrazki z wycinki. Szykują się gnoje na kolejne rzuty. Przy okazji znów zauważyłem, że walcząc z monokulturą, sadzą kolejne monokultury, kolejnych iglaków. Ma to sens.

No i jeszcze słówko o konferencji - póki co nie jest źle, bo nie zakazano nam oddychać. Można to wciąż robić, nawet w lasach. Jednak najbardziej mnie ujął nasz kochany jedyny na świcie premier, który wygrał z koronawirusem, zwracający się najpierw do opozycji, żeby nie toczyła walk politycznych, żeby po chwili jechać z nią równo podczas tego samego wystąpienia. Nie ma co, takich dyplomatów nam trzeba :)

Dystans zawiera dojazd do pracy.

DST 61.50km
Czas 02:05
V_AVG 29.52km/h
V_MAX 51.80km/h
Temperatura 6.0°C
Podjazdy 158m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Bezróżnicowo

Środa, 24 marca 2021 · dodano: 24.03.2021 | Komentarze 14

Czym się różnił dzisiejszy wypad przedpracowy od wczorajszego? Tylko jednym debilem, który w Rosnowie wjechał mi dostawczakiem pod koła. Dopiero moje głośne "motyla noga, co za prezydent RP!" go zatrzymała i w ostatniej chwili mnie przepuścił. Poza tym niczym. No dobra, słowa nie były dokładnie te, ale zadziałało :)

Różnicą był jeszcze środek transportu - T-rek(s), wciąż lekko poobijany, zamiast Czarnucha.

Trasa znów zachodnia: Poznań - Luboń - Wiry - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcoelin - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Goluski - Plewiska - Poznań.

Skromnie ze zwierzakami. Zresztą wszechobecna szarość nie zachęcała i nie motywowała do specjalnego rozglądania się. Udało się wypatrzyć jedynie jednego samotnego żurawia.

No a tak brzydko było:

A rano podczas wyprowadzania psa udało mi się jeszcze znaleźć Kropie bratnią duszę :) Kawka wyszła niewyraźnie, ale uchwycić się jakoś dała.
Gdyby mój pies był kawką... :)
Jutro mają być ogłoszone nowe obostrzenia. Najważniejsze już wiadomo - kościoły pozostaną otwarte. A reszta? Kto by się tym przejmował...

Dystans zawiera dojazd do pracy.

DST 61.50km
Czas 02:25
V_AVG 25.45km/h
V_MAX 51.00km/h
Temperatura 6.0°C
Podjazdy 130m
Sprzęt Czarnuch :)
Aktywność Jazda na rowerze

Ambonalnie

Wtorek, 23 marca 2021 · dodano: 23.03.2021 | Komentarze 9

Ranek przywitał mnie opadami. Wiosna, znaczy się, odsłona kolejna.

Na szczęście nie był to jakiś upierdliwy deszcz, a zaledwie mżawka zamienna z kapuśniaczkiem. Do ogarnięcia. Ale oczywiście na Czarnuchu.

Ruszyłem przed dziewiątą, wykonując jedną z klasycznych pętelek: Poznań - Plewiska - Gołuski - Palędzie - Dopiewo - Dopiewiec - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Prócz tego, że wiało mocno, nic nowego nie napiszę. Czyli w sumie nic nowego nie napiszę :) No więc fotki. Skromnie dziś było nawet ze zwierzakami, łącznie z sarenkami, których widziałem łącznie sztuk zero. Za to wypatrzyłem kruka na ambonie. Prawie jak człowiek wyglądał, też padlinożerca :)

Przy autostradzie trafił się myszołów. Cwaniak żeruje i czeka, aż coś wpadnie pod koła, dzięki czemu ma obiad gratis, bez wkładu własnego. Nie ruszają go nawet mknące tiry :)

Ładnie mi się zaprezentował z każdej strony. Zasada jest jedna: jeśli patrzysz na tył myszołowa, on i tak to widzi :)

Trafił się jakiś dluuugi sznur, tylko nawet nie wiem czego.

Jeszcze sympatyczny kanałek w Trzcielinie.

No i na koniec kolejny odcinek walki na ideologicznym froncie. Znów w punkt, tylko ta literówka ("e" zamiast "ę")...

Reszta to dojazd do pracy.

DST 63.10km
Czas 02:13
V_AVG 28.47km/h
V_MAX 53.30km/h
Temperatura 5.0°C
Podjazdy 181m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Orzeł z Dębca

Poniedziałek, 22 marca 2021 · dodano: 22.03.2021 | Komentarze 17

Latał kiedyś orzeł z Wisły, dzisiaj ja osobiście poszedłem w jego ślady, dzięki czemu sam sobie nadałem tytuł orła z Dębca. Ale po kolei.

Na rower ruszyłem koło dziewiątej rano, gdy nocny przymrozek znikał, a pojawiała się normalna temperatura. Drogi jednak były czarne, więc bez obaw wybrałem szosę.

Początkowo wszystko szło nawet zgrabnie. Wiało solidnie z północy, więc ruszyłem przez Poznań, z Dębca przez Górecką, Grunwald, Jeżyce i Golęcin, o dziwo nawet kilka razy trafiając na zielone światła. W ten sposób dotarłem do Koszalińskiej, i wjechałem na tamtejszą DDR-kę, asfaltową i na tyle szeroką, że nie mam oporów moralnych, żeby z niej korzystać.

I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie jej styk z Biskupińską. Przy prędkości na moim liczniku lekko ponad 30 km/h nagle ziemia postanowiła zmienić ustawienie wobec moich kół, czy jakoś tak. W nanosekundę, jaka pozostała mi do decyzji, co robić, postanowiłem wybrać upadek na prawy bok i jako tako bezpieczne lądowanie na zwiniętym intuicyjnie ramieniu. Po kolejnej mikrosekundzie leżałem już sobie grzecznie na ziemi, starając się zrozumieć, co się stało.

Szybko się wyjaśniło: nie zdążyłem zauważyć zamarzniętej kałuży, A nawet jakbym ją zauważył, nie miałbym jak jej ominąć. Ta gleba była mi pp prostu pisana. I jest to kolejny argument na to, że śmieszki, nawet najbardziej wypasione, są największym zagrożeniem dla rowerzysty. Bowiem gdybym jechał drogą, tej kałuży by już nie było, bo zostałaby rozjechana przez auta. A tak? Proszę bardzo, szkody w ciuchach...

...i tak niewielkie jak na to, co mogło się wydarzyć. Do tego lekko wykrzywiona kiera z prawej strony oraz szlify na przerzutce (już nie mam Shimano 105, tylko Shimano 1_5), która na szczęście wciąż działa. Do tego zryte kolano, łokieć i knykcie dłoni. Od razu podbiegła do mnie sympatyczna para, lekko przerażona moim lądowaniem bez telemarka. Podnieśli mi szosę, zasugerowali, żebym rozchodził i się porozciągał, generalnie mega miłe zaskoczenie w ludzkiej znieczulicy. Dziękuję. Uspokoiłem, że to już nie pierwsza moja sytuacja w życiu, kiedyś nawet przejechałem ponad 30 kilometrów z rozwalonym stawem skokowym i zorientowałem się dopiero, gdy zsiadłem i się okazało, że nie mogę chodzić. Ot, życie :) Aha, zapytałem czy bardzo malowniczo wyglądała cała sytuacja i podobno owszem, owszem.

Ruszyłem dalej, przez Psarskie do Kiekrza, gdzie zatrzymałem się przy aptece i nabyłem wodę utlenioną, żeby przemyć rany i nie zostawiać krwawego śladu. Dwa zeta, a czyni cuda.

Potem już powrót przez Rogierówko, Kobylniki, Sady, Swadzim, Batorowo, Lusowo, Zakrzewo, Dąbrowa, Wysogotowo, Skórzewo i Plewiska do domu. A potem do pracy.

Wyjątkowo weny na szukanie obiektów przyrodniczych nie miałem, więc jedynie dwa spore stadka sarenek.

Tyle pisania na dziś. Czas zmienić plaster :)

DST 32.10km
Czas 01:15
V_AVG 25.68km/h
V_MAX 52.40km/h
Temperatura 5.0°C
Podjazdy 87m
Sprzęt Czarnuch :)
Aktywność Jazda na rowerze

Glut średniowiosenno-dziki

Niedziela, 21 marca 2021 · dodano: 21.03.2021 | Komentarze 15

Znając życie większość dzisiejszych wpisów będzie zaczynał się od słów, że piękny nam wypadł ten pierwszy dzień wiosny. Tak jesiennie. Albo zimowo.

Więc ja zacznę inaczej - pięknie nam wypadł ten pierwszy dzień wiosny: tak jesiennie i (a nie tylko albo) zimowo :)

Rano padał śnieg. Potem padał deszcz. I to nie przez chwilę, ale non stop. Prognozy stanowczo twierdziły, że około trzynastej będę się pławił w słońcu, więc postanowiłem najpierw pójść z psem na spacer.

Dębina w końcu w niedzielę była taka, jaka powinna - pusta. Deszcz ma swoje plusy. No i natrafiliśmy (nawet dwa razy) na właściwych mieszkańców tego miejsca. Ostatnio jakieś dwie paniusie spanikowane dzwoniły po Straż Miejską, bo podobno zaczęły je atakować, gdy wyczuły jedzenie. I teraz zagadka: co się zabiera ze sobą na spacer po lesie? Ano popcorn. Mam nadzieję, że owe miłośniczki natury dostały nauczkę, że jest delikatna różnica między terenem leśnym a salą kinową. Brawo dziki :)

Kropa już nauczyła się, że do tych dziwnych napakowanych piesków się nie podchodzi, więc ładnie się minęliśmy. Poza tym miała ciekawsze zajęcia :)

Warunki na focenie były takie sobie, ale wpadła na przykład średnio wyraźna zięba...

...a jedna z wielu modraszek w pozach tak klasycznych, jak i wyginających śmiało ciało :)

Oczywiście lać nie przestało ani o trzynastej, ani o czternastej, ani o piętnastej. W sumie tragedii nie było, pojawiła się bowiem okazja do nadrobienia zaległości na Netflixie - polecam rosyjski serial "Ku jezioru". Świetny, do tego o tyle ciekawy, że traktuje o pandemii, tylko że został nakręcony w roku... 2019. Pewnie miłośnicy teorii spiskowych zaraz udowodnią, że Covid został wypuszczony właśnie przez Rosjan, żeby zwiększyć oglądalność... :)

W końcu ruszyć się udało. Ale koło szesnastej, i tylko na gluta. Wykonałem Czarnuchem pętelkę: Poznań - Plewiska - Skórzewo - serwisówki - Plewiska - Poznań. Wiało niestety mocno, więc w sumie się cieszyłem, że mam czas jedynie na krótki dystans.

Przejechałem obok stadionu Canarinhos. Nie, nie byłem przy Maracanie, a jedynie w Skórzewie :)

Tu dowód na to, że wynalazki projektantów-teoretyków nijak się mają do rzeczywistości. Ci bowiem założyli, że najlepszym wyjściem dojazdu do ronda jest jakiś abstrakcyjny ślimaczek, a tymczasem ludzie... :)

Po powrocie udało się jeszcze uchwycić zachód słońca na Dębcu. I przynajmniej wizualnie wieczorem pojawiła się wiosna.

Jutro znów normalnie do roboty... :/

PS. Aha, skoro było jednym słowem o piłce nożnej, jeszcze podziękuję Lechowi za to, że zawsze można na niego liczyć. Wczoraj postawiłem dla zabawy całe 2 złote na to, że przerżną z dołującą w lidze Jagiellonią. Nie zawiedli mnie i jestem dwie dychy do przodu :)

DST 58.10km
Czas 02:03
V_AVG 28.34km/h
V_MAX 70.60km/h
Temperatura 1.0°C
Podjazdy 107m
Sprzęt T-rek(s)
Aktywność Jazda na rowerze

Nieplanowany rekord prędkości po płaskim (70+)

Sobota, 20 marca 2021 · dodano: 20.03.2021 | Komentarze 22

Na szczęście nieprzyjemnych pogodowych niespodzianek już dziś nie było. To znaczy były - wstępnie miało padać, a nie padało. Takie zaskoczenia to ja rozumiem :)

Wyjazd o dziewiątej rano, przy pięknym słońcu, choć przy temperaturze bliskiej zera (w zależności od miejsca wahała się od pół do trzech stopni), na zachód. W południe musiałem być w pracy, więc z trasą nie kombinowałem i wykonałem sprawdzoną kombinację: Poznań - Plewiska - serwisówki - Dąbrówka - Palędzie - Dopiewiec - Dopiewo - Fiałkowo - Więckowice - Sierosław - Zakrzewo - Dąbrowa - Wysogotowo - Skórzewo - Plewiska - Poznań.

Zatrzymałem się przy stacji kontroli pojazdów w Fiałkowie, gdzie w końcu jednym rządku ustawiono pełen zestaw atrakcji, z którego ona słynie, łącznie ze znakiem ostrzegającym przed nisko latającymi wiedźmami.

W Dopiewie widok, którego już się spodziewałem: prawie całkowicie zrównany z ziemią budynek, uwieczniony jeszcze dwa dni temu. Szkoda go, ja zresztą miałbym innego faworyta, zresztą sąsiadującego, do zburzenia, bo straszy swoją estetyką. Lub jej brakiem :)

Ze zwierzakami skromnie. Śpiące sarenki...

...oraz żurawie.

Te cztery na tle jakiejś firmy oraz wagonów towarowych mknących na zachód Polski.

Wiatr wciąż nie chciał współpracować. Zdecydowanie nie chciał - gdzie ja się zakręciłem, tam i on, oczywiście czule waląc mnie w pysk. Łatwo nie było. Ale był jeden pozytywny moment (niestety bardzo krótki, za Palędziem, bo motorka w tyłku nie mam), zresztą w sumie już opisany w tytule. Udało mi się na chwilę podłączyć pod ciężarówkę wyjeżdżającą z podporządkowanej i razem z nią kawałek pokręcić. Przy lekko ponad 70 km/h odpuściłem, co jest moim osobistym rekordem podczas jazdy po płaskim. Co prawda w górach na MTB zdarzało się grubo ponad 80 km/h, no ale to nie do porównania. Najciekawszy był moment, gdy straciłem "tunel" i nagle buchnął we mnie podmuch: prawie znalazłem się na drugim pasie :)

A oto dowód :)

Reszta dystansu to dojazd do pracy.