Wybor(cz)nie
Niedziela, 13 października 2019
· Komentarze(13)
O właśnie, o taką
Polskę walczylim!
Nie, to nie jest agitacja przedwyborcza, tylko wyjątkowo pozytywne podsumowanie dzisiejszych warunków pogodowych. Bowiem nawet rano (a ruszyłem lekko po ósmej. W niedzielę!) nie miałem na co narzekać. W końcu ciepełko jesienne (czyli idealne 17 stopni) dogadało się z wiatrem, mało upierdliwym, a do tego nawet momentami (jakieś 20% jazdy) nawet wiejącym w plecy. Oj, potrzebne mi to było, bo już – bazując na wynikach ostatnich dni – zaczynałem wątpić, czy ja na tym rowerze to jeszcze kręcić potrafię :)
Trasa – idealne, klasyczne ”kondominium”: Poznań – Luboń – Łęczyca – Puszczykowo – Mosina – Krosinko – Dymaczewo – Łódź – Witobel – Stęszew – Dębienko – Trzebaw – Szreniawa – Komorniki – Poznań.
Cieszył również mikry ruch samochodów (wczoraj za to kląłem w głos przy kolejnych kwitnących korkach), choć w Witobelu zdarzył się jeden idiota w SUV-ie, który uznał, że wyjazd z posesji ma pierwszeństwo wobec mojej jazdy ulicą. Cóż, przepraszam jego mamusię za to, że poszło kilka sugestii na temat jej prowadzenia się (a w sumie jedna, określająca dość konkretnie, jakim to jest synem), ale język polski w takich sytuacjach bywa dość niedoskonały :)
Nie, ta brzoza również nie jest elementem agitacji :)
A właśnie, skoro jesteśmy przy temacie. Oczywiście głos oddany, tym razem nie ryzykowałem z rysowaniem pentagramu, który co prawda z definicji powinien być uznany za ważny (są w nim co najmniej dwie przecinające się linie), ale patrząc na skład komisji (wszystkie odmiany trwałej zdecydowanie dominowały) – uznałem, że klasyka sprawdzi się bardziej :)
Zachęcam również do pójścia w me ślady, co w ustach osoby, która jeszcze w szkole średniej była anarchistą, może brzmieć dziwnie. No ale czasy mamy takie, że nie iść nie można, poza tym gdy z kimś rozmawiam o polityce i dowiaduję się, że narzeka, a na wyborach nie był ("bo nie", a nie z ważnych powodów), uznaję, iż prawa do tych narzekań nie ma. Lenistwo bowiem to bardzo bliski krewny głupoty.
A na koniec… żółwik :) Z Dębiny, wylegujący się na obalonym drzewie. Gatunek dość rzadki, oczywiście pod ochroną, dożywający nawet stu lat. Tu niestety fota tylko z daleka (strasznie płochliwy zwierzak), do tego robiona komórką.
Nie, to nie jest agitacja przedwyborcza, tylko wyjątkowo pozytywne podsumowanie dzisiejszych warunków pogodowych. Bowiem nawet rano (a ruszyłem lekko po ósmej. W niedzielę!) nie miałem na co narzekać. W końcu ciepełko jesienne (czyli idealne 17 stopni) dogadało się z wiatrem, mało upierdliwym, a do tego nawet momentami (jakieś 20% jazdy) nawet wiejącym w plecy. Oj, potrzebne mi to było, bo już – bazując na wynikach ostatnich dni – zaczynałem wątpić, czy ja na tym rowerze to jeszcze kręcić potrafię :)
Trasa – idealne, klasyczne ”kondominium”: Poznań – Luboń – Łęczyca – Puszczykowo – Mosina – Krosinko – Dymaczewo – Łódź – Witobel – Stęszew – Dębienko – Trzebaw – Szreniawa – Komorniki – Poznań.
Cieszył również mikry ruch samochodów (wczoraj za to kląłem w głos przy kolejnych kwitnących korkach), choć w Witobelu zdarzył się jeden idiota w SUV-ie, który uznał, że wyjazd z posesji ma pierwszeństwo wobec mojej jazdy ulicą. Cóż, przepraszam jego mamusię za to, że poszło kilka sugestii na temat jej prowadzenia się (a w sumie jedna, określająca dość konkretnie, jakim to jest synem), ale język polski w takich sytuacjach bywa dość niedoskonały :)
Nie, ta brzoza również nie jest elementem agitacji :)
A właśnie, skoro jesteśmy przy temacie. Oczywiście głos oddany, tym razem nie ryzykowałem z rysowaniem pentagramu, który co prawda z definicji powinien być uznany za ważny (są w nim co najmniej dwie przecinające się linie), ale patrząc na skład komisji (wszystkie odmiany trwałej zdecydowanie dominowały) – uznałem, że klasyka sprawdzi się bardziej :)
Zachęcam również do pójścia w me ślady, co w ustach osoby, która jeszcze w szkole średniej była anarchistą, może brzmieć dziwnie. No ale czasy mamy takie, że nie iść nie można, poza tym gdy z kimś rozmawiam o polityce i dowiaduję się, że narzeka, a na wyborach nie był ("bo nie", a nie z ważnych powodów), uznaję, iż prawa do tych narzekań nie ma. Lenistwo bowiem to bardzo bliski krewny głupoty.
A na koniec… żółwik :) Z Dębiny, wylegujący się na obalonym drzewie. Gatunek dość rzadki, oczywiście pod ochroną, dożywający nawet stu lat. Tu niestety fota tylko z daleka (strasznie płochliwy zwierzak), do tego robiona komórką.
Trollking
