Tour de Dziad
Dziś miałem dzień pracujący. Nie, nie padało. To znaczy tak, padało, ale dopiero na trasie. Według internetów było jednak sucho. Musiałem przez to zwlec się z łózka skoro świt, ale mus to mus. Trasę zrobiłem "na śpiocha", kopię tej sprzed dwóch dni, choć zupełnie odwrotnie - od Lubonia i Szreniawy przez Trzcielin, Dopiewo i Plewiska.
I tak sobie sennie jechałem i jechałem, gdy nagle obudził mnie Dziad. Nazwałem go tak łagodnie, choć powinienem sporo ostrzej, za to jak wpieprzył mi się pod koła centralnie z podporządkowanej, by chwilę potem blokować mnie jadąc z zawrotną prędkością oscylującą między 15 a 20 km/h. W porywach. Ani machanie łapami, ani krzyki nie pomogły. Więc Dziad został wyprzedzony (jak na złość wtedy się rozpadało), co obudziło w nim duszę sportowca i sapiąc oraz dysząc dogonił mnie jakiś kilometr dalej. O dziwo wtedy już udało mu się dobić i nawet przekroczyć trzy dychy, więc tym razem podpiąłem się mu pod tyłek i pociągnąłem się chwilę. Chwilę, bo skręcił w swoją stronę, ja w swoją.
A o kim mówimy? Jaki to mistrz prędkości i kierownicy ze mną dziś walczył? Ano taki. Tablica z tyłu mówi o ostrzeżeniu i ograniczeniu prędkości do 60 km/h. Plus za poczucie humoru :)
Chłodno, wietrznie, paskudnie. Lubię to :)








