Na wschodzie (tym europejskim) coraz "ciekawiej". Putin wymyślił (według przecieków) prowokację - rosyjskie samoloty wleciały na chwilę z terytorium Białorusi na Ukrainę, zbombardowały jakieś obiekty i wróciły. Cel: pretekst do rewanżu, czyli wzięcie udziału w wojnie wojsk kolejnej mendy, czyli Łukaszenki. To jest szyte tak grubymi nićmi, że nawet białoruskie organizacje pozarządowe szkolą poborowych (a ostatnie kilka dni to ostra mobilizacja rezerw), że najlepiej w ich sytuacji jest się pokojowo poddać Ukraińcom. Jest to jakieś wyjście.

Ja też byłem dzisiaj na wschodzie. Ale tym bliskim, pod Poznaniem. Stamtąd bowiem wciąż wieje, ciągle paskudnie i przejmująco zimno, dlatego ponownie wybrałem sobie do jazdy Czarnucha.

Trasa krojona na żywo: Dębiec - Las Dębiński - Starołęka - Czapury - Babki - Daszewice - Kamionki - Borówiec - Skrzynki - Kórnik, tam nawrotka do Borówca, następnie Koninko - Szczytniki - Sypniewo - Głuszyna - Starołęka - Las Dębiński - dom. A potem do pracy.

Ten Kórnik wymyśliłem w ostatniej chwili. I nie żałuję. Odwiedziłem tam kilka ulubionych miejsc. Zamek...


...rynek...

...promenadę...


...kórnickie rzeźby...






...Wisławę Szymborską i kotka...


...hotel dla owadów...

...oraz same Jezioro Kórnickie.

Niestety musiałem dwukrotnie zaliczyć Zemstę Adolfa. Jej, cholera, nic nie ruszy :/

Ze zwierzakami skromnie. Jedynie daleko, daleko sarenki...


...oraz samotny myszołów.

Za to zaatakował mnie... Bączek :) A w sumie to mały głód mnie skierował w jego wnętrze.


Gdyby nie to, że zmarzłem solidnie i że sytuacja na świecie ogólnie jest średnia, byłoby spoko. A tak? Przynajmniej na fotach przywiozłem trochę słońca :)

Dzisiaj Ławrow stwierdził, że Rosja nie zaatakowała Ukrainy i nie zamierza atakować innych krajów. Aha.

Jeśli chodzi o sprawy rowerowe, to pojęcie "to skomplikowane" pasuje idealnie. Bowiem za oknem cieszyło piękne słońce, ale tylko do momentu, gdy się wyściubiło nos na zewnątrz. Tam bowiem straszyło zimno (znów w nocy pojawił się przymrozek) oraz przejmujący wschodni wiatr. Postanowiłem więc się nie stresować i do jazdy wybrać Czarnucha - średnia na nim jest prawie kompletnie nieistotna, a do tego łatwiej się nim walczy z objazdami, których ostatnio zakwitło jak grzybów po deszczu.

Trasa: Dębiec - Las Dębiński - Starołęka - Czapury - Babki - Głuszyna - Sypniewo - Szczytniki - Koninko - Borówiec - Gądki - Robakowo - Dachowa - Szczodrzykowo - Śródka - Krzyżowniki - Tulce - Żerniki - Jaryszki - Krzesiny - Minikowo - Starołęka - Las Dębiński - dom. A potem, po ogarnięciu się, do pracy, tym samym środkiem lokomocji.


W Babkach spotkałem konika, ale nie chciałem przeszkadzać mu w konsumpcji, więc tylko krótkie głaskanko po chrapach wpadło.


Sarenki dzisiaj tylko z oddali.

Za to przy zalewie w Szczodrzykowie...

...w końcu coś się dzieje. Wodne ptactwo zaczęło się zbierać. Między innymi gęgawy...

...łyski...



...czy perkozy.


A na polach niezawodne żurawie.



Wizualnie spoko dzionek. Choć nie powiem, zmarzłem, mimo że w pewnym momencie temperatura wzrosła do aż trzech stopni.

Od wybuchu wojny na Ukrainie minęły już dwa tygodnie. Aż ciężko uwierzyć... Z jednej strony to przerażające, ale też pocieszające - atak według mendy z Kremla miał być błyskawiczny i skuteczny, tymczasem sukcesów Rosjanom brak. Chyba że za takie uznać ponad tysiąc ofiar cywilnych.

Rowerowo dzisiaj pełno atrakcji. A największą była jazda przez kilkanaście kilometrów po mieście. Więc taka z tych, które można sobie włożyć głęboko w cztery litery :)

Wyjazd przedpracowy, zaspany. Z pewną misją, o której w sumie przypomniało mi się dopiero jak ruszyłem, ale uznajmy, że wszystko było zaplanowane :)

Trasa: Dębiec - Górecka - Hetmańska - Palacza - Osiedle Kopernika - Bułgarska - Bukowska - Ławica - Wysogotowo - Batorowo - Sady - Swadzim - Sady - Batorowo - Lusowo - Zakrzewo - Dąbrowa - Wysogotowo - Skórzewo - Plewiska - Poznań.

Wspomnianą misją było uwiecznienie nowego muralu na Hetmańskiej. Na Putina-Voldemorta nie zdążyłem, ale na Zełenskiego w tym samym miejscu już tak.

Poza tym miasto jak miasto. Ciężkie do jazdy, na szczęście dobre DDR-ki oraz kontrapasy rowerowe ułatwiają rowerowe życie. Mimo to o dobrej średniej nie ma co marzyć.





W Sadach widać, że Polska zbroi się na własną rękę :)

No i jeszcze zwierzaki. Dzisiaj tylko sarenki, z dwóch miejsc. Niektóre nieźle podpasione.




Przed pracą (dojazd do niej również szosą) jeszcze na chwilę na Dębinę. A tam gągoły na fochu :)

Trzynasty dzień wojny. Dzisiaj mordercy od Putina próbowali wejść do Mariupola... korytarzem humanitarnym. A ta swołocz w miastach, które już zbombardowali, zachowują się jak Armia Czerwona w swoim najgorszym wydaniu. Część Rosjan próbuje protestować, ale za to do pierdla idzie się z automatu.

Tymczasem tu słońce i spokój. Kontrast straszny.

Trasa dzisiaj zachodnia: Poznań - Plewiska - Gołuski - Palędzie - Dopiewiec - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Nic się nie wydarzyło. Było wręcz nudno. Życzę tego samego ludziom na wschodzie.

Odwiedziłem "swoją" niebieską ambonę w Lisówkach. Na szczęście znów nie było w niej żadnego mordercy.





Niestety zwierzaków brak. Tylko jeden samotny myszołów wysoko na niebie.

Za Plewiskami znajome sarenki.



Tyle. Aha, jeszcze Dębina :)

Wyspałem się dzisiaj. Co wolne, to wolne. A że w sumie zostałem zmuszony do wykorzystania zaległego dnia urlopu z poprzedniego roku, to trzeba było pocelebrować :)

W nocy przymroziło, na szczęście już koło jedenastej, kiedy wyruszałem, było całkiem, całkiem. Do tego wyszło piękne słońce, czyli już wiedziałem, że spieszyć to ja się nie będę. Tym bardziej, że wiało z północy, co oznaczało kurs przez miasto. Jak zwykle zakorkowane - nie wiem gdzie ludzie tak jeżdżą w środku dnia przy aktualnych cenach benzyny...

Trasa: Dębiec - Hetmańska - Grunwald - Jeżyce - Sołacz - Golęcin - Strzeszyn - Psarskie - Kiekrz - Rogierówko - Kobylnica - Sady - Swadzim - Batorowo - Lusowo - Zakrzewo - Dąbrowa - Wysogotowo - Skórzewo - Plewiska - Poznań.

Dawno mnie nie było na wymienionym szlaku. Fajne było wrócić, ale zaskoczyły mnie nie tylko korki, lecz również całkowicie rozkopany poznański Kiekrz - do tego z objazdami, które olałem i postanowiłem zrobić sobie spacerek po polu budowy.

Ale marcowe Jezioro Strzeszyńskie, moje ulubione z tych poznańskich, wynagrodziło mi wiele.




Tu podczas wspomnianego spacerku...

...a tu przy stałym motywie na Koszalińskiej. Dzisiaj go oczyszczano.

Zawitałem do Parku Sołackiego. Wiedziałem, że w poniedziałkowe przedpołudnie tłumów tam nie będzie. I się nie zawiodłem.




Przy okazji "upolowałem" trochę ptactwa. Zarówno dość typowego, jak pani kaczka...

...czy śmieszki...


...ale wpadła również łyska...



...oraz - z daleka - kokoszka.


Przydybałem jeszcze sarenki.



Aha, specjalnie podjechałem na Hetmańską, żeby uwiecznić mural Putina-Voldemorta, ale przeoczyłem info, że autor go zamalował, żeby namalować w tym miejscu coś innego. Musiałem więc obejść się smakiem i sfocić inne dzieła. Godne. I nawet trochę trollowe :)


A po południu jeszcze Dębina. Niestety pogoda się zbiesiła i już na ładne foty okazji nie było. Za to uwieczniłem peryskop, z którego jakiś topielec obserwuje las :)

Spoko ten dzionek. Jednak wciąż w głowie miałem to, że na wschodzie są mordowani cywile przez barbarzyńców, więc nastrój zdecydowanie umiarkowany.

Na Ukrainie kolejny korytarz życia ostrzelany. Brak słów.

Rowerowo dzisiaj na szaro. Słońce gdzieś znikło, zrobiło się dość chłodno, ale oczywiście bywało już gorzej, więc nie ma na co narzekać.

A, nie wiało mocno, o dziwo. Szkoda, że nie najwyższa temperatura zrobiła swoje.

Trasa zachodnia: Poznań - Luboń - Wiry - Komorniki - Szreniawa - Rosnowo - Chomęcice - Konarzewo - Trzcielin - Lisówki - Trzcielin - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Plewiska - Poznań.

Generalnie nuuuudy :)


W Trzcielinie widziałem kotka. Ale z daleka i nie była to Trzcinka :( Były za to inne zwierzaki, lecz wszystkie cholernie daleko, do tego szarość nie pozwalała mi się rozwinąć :)




W zamian więc dzięcioł z jednego z ostatnich wypadów na Dębinę.

Na froncie nic nowego. Miał być korytarz humanitarny, ale coś nie wyszło. A konkretnie to, że gnoje od Putina jak gdyby nigdy nic strzelali dalej.

Rower przed pracą, jak to zwykle u mnie bywa. Nawet czasem w soboty.

Na szczęście pogoda chwilowo dopisała. Było lekko powyżej zera, nie padało, a w pewnym momencie nawet wyszło słońce. Dziwnie jakoś :)  Wiało z północy, w związku z czym postanowiłem odkurzyć jeden z kolejnych klasyków: Dębiec - Wartostrada - Malta - Antoninek - Swarzędz - Jasin - Paczkowo - Siekierki - Gowarzewo - Tulce - Żerniki - Jaryszki - Krzesiny - Minikowo - Starołęka - Las Dębiński - dom.

Malta... Stęskniłem się w sumie za tym miejscem, póki co jeszcze lekko pokrytym lodem.





Udało się spotkać parę gągołów...


...oraz - co mnie najbardziej ucieszyło - małą kolonię kormoranów, jak gdyby nigdy nic wygrzewających się naprzeciwko Term Maltańskich.



Na Dębinie również narzekać na aurę za bardzo nie mogłem.

No i najważniejsze: mam nowy napęd w szosie :) Śmigało się w związku z tym świetnie jak na dość zimny marzec. To zasługa tego, że w końcu mogłem stąpnąć na pedały bez stresu, że stracę zęby. Lub inne części ciała :)

Nauczony doświadczeniem, podszedłem do tematu taktycznie, czyli kupowałem co miesiąc-dwa nowe części, więc nie zabolało tak bardzo po kieszeni. Przede wszystkim mam nowe koła: Vision Team 30, kupione z minimalnym użyciem, za połowę regularnej ceny, za to od razu z oponkami Continental Pure Grip. Nabyte z zaufanego źródła, bo od samego Mateusza Mroza, więc od razu serwisik (oby nie był potrzebny przed długi czas) będzie bezproblemowy. Do tego: nowa kaseta, łańcuch i blaty. Trzeba było też wymienić stery w kierownicy oraz pancerz hamulca.



A tak wyglądał duży blat przed wymianą: Chyba mój stresik był zrozumiały. O dziwo kaseta była w o wiele lepszym stanie - drugi raz mam taką sytuację. Co za szajs teraz robią...

Dystans zawiera dojazd do pracy.

Na wojnie "jedynie" prawie wysadzenie elektrowni atomowej. Ot, zwykłe manewry putinowskich amatorów, jak widać z zapędami samobójczymi. Ósmy dzień wojny za nami. Ginie coraz więcej cywilów.

Rowerowo dzisiaj w klimacie przedpracowym. Wyjazd więc poranny, tym razem Czarnuchem, bo T-rek(s) spędził noc w serwisie.

Wiało z północy, więc zrobiłem dawno nienawiedzaną pętelkę w tym kierunku. W sumie to stęskniłem się, bo nieopodal Puszczy Zielonki nie byłem w tym roku chyba jeszcze ani razu. Trasa: Dębiec - Wartostrada - Śródka - Gdyńska - Koziegłowy - Kicin - Kliny - Mielno - Dębogóra - Karłowice - Wierzonka - Kobylnica - Bogucin - Janikowo - Miłostowo - Główna - Śródka - Malta - Wartostrada - Dębiec.

No właśnie, Wartostrada. Przejezdna... średnio :) Ale jak się zna objazdy, to się wie gdzie na nią wjechać i gdzie zjechać.


Dawno nie widziałem Dziewiczej Góry. No to nadrobiłem.

No i zwierzaki. Samotny koziołek...


...myszołowy w szarzyźnie...


...oraz gegawy.


Po drodze widziałem sporo powalonych drzew. Ale to i tak nic przy zaplanowanych działaniach naszych dzielnych leśników robiących masakry codziennie.

No i związany z tym kadr. Żeby go wykonać, aż się cofnąłem. Bowiem trafiła się okazja zrobić fotkę do folderu reklamowego Nadleśnictwa Babki. Moim skromnym zdaniem oddaje ona wszystko, z czego słynie i czym się chlubi owa instytucja :)

Do pracy piechotką. W jedną stronę.

Z wojennych newsów - Międzynarodowy Trybunał Karny ogłosił śledztwo dotyczące możliwych zbrodni wojennych przez Putina i podległych mu gnoi. Z całego serca życzę, żeby miał okazję przed takowym stanąć. A potem strzelić sobie w łeb.

Rowerowo było dziwnie. Rano słońce, ja radośnie wyruszyłem szosą, w ładnej aurze przejechałem sobie z Poznania przez Plewiska, Skórzewo, Wysogotowo i Batorowo do Lusowa, gdzie nagle wiatr zmienił kierunek na wschodni, pojawiła się mgła i... zaczął padać śnieg. A może bardziej śnieżek. Ale mimo wszystko.

Nie powiem, lekko straciłem werwę i już bardzo ostrożnie wróciłem przez Lusówko, Sierosław, Zakrzewo, Dąbrowę, Wysogotowo, Skórzewo i Plewiska do Poznania,

Miały być słoneczne foty, a jest paskud.




A tu dowód, że marcowi się chyba coś pokiełbasiło. Przecież była już wiosna!

Na Jeziorze Lusowskim sporo gęgaw, do tego chodzących po lodzie.



No i jeszcze sarenki się trafiły w tej szarudze.



Na Dębinę wróciła zima.

Do pracy rowerem, ale tylko w jedną stronę - pogoda ma być znów paskudna, więc postanowiłem oddać szosę na serwis. Z terminami już gorzej, więc odbiorę go najwcześniej jutro. Sporo jest tam do zrobienia, jak to w moim przypadku bywa.

Tydzień wojny minął. Przerażające to, tym bardziej, iż mam wrażenie, że jakby się już lekko opatrzyła. A pocieszające - że barbarzyńcom mało co wychodzi. Prócz oczywiście mordowania cywilów :/

Rowerowo nawet ujdzie. Pogodnie, wiatr się chwilowo uspokoił, ja niestety nie poszalałem, bo napęd ma aktualnie czynnik stresujący - boję się mocniej tąpnąć, żeby nie skończyć na ramie, co może być nie tylko bolesne, ale i wręcz zabójcze. Wiadomo o co chodzi :)

Trasa dokładnie taka, jak w poprzedni czwartek, gdy rozpoczął się atak: Poznań - Luboń - Łęczyca - Puszczykowo - Mosina - Żabinko - Żabno - Baranowo - Sowiniec - Mosina - Puszczykowo - Łęczyca - Luboń - Poznań.

Mój las szczęśliwie jeszcze częściowo stoi.



W Żabnie trafiło mi się - jedno obok drugiego - stadko saren i stadko żurawi. Albo odwrotnie :) Trochę się za nimi nalatałem, bo były dość daleko, ale dzięki temu COŚ widać.







Kawałek dalej - myszołów. Miałem całą sekundę zanim odleciał.

No i stały punkt na granicy Baranowa i Krajkowa, wciąż zalany. Ale dzisiaj obrodziło w czaplę - całą jedną :) Do tego z brzuszkiem. Zima zrobiła swoje.



Dojazd do pracy Czarnuchem.