Info

avatar Ten blog rowerowy prowadzi Trollking z miasteczka Poznań. Mam przejechane 242521.15 kilometrów w tym 4.00 w terenie. Jeżdżę z prędkością średnią 27.47 km/h i się wcale nie chwalę.
Suma podjazdów to 791174 metrów.
Więcej o mnie.

baton rowerowy bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl button stats bikestats.pl


Znajomi

wszyscy znajomi(55)

Moje rowery

T-rek(s) 127442 km
Zimówka - góral (na emeryturze) 8754 km
Czarnuch :) 28698 km
Heksa 792 km
Magnat 3324 km
Ventyl 57863 km
Cross - ST(a)R(uszek) 47829 km

Wykres roczny

Wykres roczny blog rowerowy Trollking.bikestats.pl

Archiwum bloga

  • DST 52.00km
  • Czas 01:50
  • VAVG 28.36km/h
  • VMAX 50.80km/h
  • Temperatura 0.0°C
  • Podjazdy 171m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

P(ol)aczkowo

Piątek, 14 grudnia 2018 · dodano: 14.12.2018 | Komentarze 30

Tytuł wyjaśni się później, na razie tylko dodam, że jeszcze mnie lekko telepie po dzisiejszej jeździe wśród rodaków. Najpierw jednak o samej trasie, którą dzięki zakończonemu już remontowi w Gowarzewie mogłem wykonać ponownie w pełnej okazałości. Tym samym zrobiłem dziś ”Polskę”, czyli: Dębiec – Wartostrada – Malta – Swarzędz – Paczkowo – Siekierki – Gowarzewo – Tulce – Żerniki – Jaryszki – Krzesiny – Starołęka – Lasek Dębiński – dom.

Jechało mi się całkiem sympatycznie, mimo równego zera na termometrze. O dziwo drogi były w miarę suche, nie wiało specjalnie mocno, a dzięki w końcu spójnej sieci DOBRYCH, bo asfaltowych dróg rowerowych (Wartostrada plus Jana Pawła oraz w sumie i Malta), kręcenie po mijanych dziś odcinkach stało się bardziej przyjazne użytkownikowi.

Nad Jeziorem Maltańskim zatrzymałem się kilka razy...



...oraz bonusowo zawitałem pod bramy ZOO, powiedziałem pani w kasie dzień dobry, zrobiłem zdjęcie, powiedziałem pani w kasie do widzenia i ruszyłem dalej :)

To tyle neutralnych tematów, czas wrócić do sedna. Dopóki jechałem ścieżkami, było mi dzięki bezkolizyjności w miarę komfortowo. Jednak gdy tylko włączyłem się do regularnego ruchu, poczułem, w jak mentalnie chorym kraju żyję. Na przykład na Warszawskiej, gdy zatrzymałem się najpierw na zapalającym się żółtym, a potem stałem na czerwonym, śmignął mi obok wywrotowiec na wywrotce, już dobre kilka sekund po zapaleniu się tego drugiego światła. Dokładnie w tym samym momencie ruszały pojazdy z podporządkowanej…

To jednak nic – gdy kręciłem sobie przez Gowarzewo, mając na liczniku 30 km/h+, nagle kątem oka zauważyłem dziwny ruch kawałek po prawej, a sekundę później wyjeżdżający z podwórza na pełnej parze, bez patrzenia czy coś jedzie, samochód. Intuicyjnie zdążyłem tylko odbić w lewo, usłyszeć pisk opon i swój wrzask (pewnie do dziś dzieci w Tulcach, a może nawet w Poznaniu, analizują, kto tak gwałtownie naruszył ustawę o ochronie języka polskiego) i poczuć ulgę zmieszaną ze wściekłością, gdy uświadomiłem sobie, iż tylko dzięki temu cudem uniknąłem skasowania przez jakąś grubą świnię (raz jeszcze – nie urażając tych szlachetnych zwierząt), która miała jeszcze czelność zaśmiać mi się w twarz, pokazać palcem jakby grożąc i ze świstem opon odjechać w siną dal, nie dając mi nawet szansy na odnotowanie nie tylko numerów, ale nawet marki wozu (eh, jakby się przydała w tym momencie kamerka...).

Jedno jest pewne – gdyby w tym samym czasie w tym samym miejscu znajdowało się przepisowo jadące auto, bez groźnego wypadku by się nie obyło, choć pojawia się w tej wizji i optymistyczna myśl: najbardziej ucierpiałby przy uderzeniu w lewy bok wozy wspomniany bezmózg, co być może na całe życie pozbawiłoby go możliwości stwarzania kolejnych zagrożeń dla tych, którzy są jego przeciwieństwami, czyli osób myślących. A mnie uratowało jedynie wieloletnie doświadczenie, które nakazuje mi skanować otoczenie niczym przerażona surykatka podczas obławy… W każdym razie od tego momentu już mi nie było zimno, a wręcz za gorąco…

I tym sposobem po raz kolejny się przekonałem, że w Polsce nie ma dróg bezpiecznych: czy to te krajowe, czy te na zadupiach, polowanie trwa, a broń masowego rażenia może pojawić się zawsze i wszędzie.

Co ciekawe, jakby przeczuwając dzisiejsze zdarzenie, zrobiłem wcześniej podczas postoju na światłach zdjęcie takiej tabliczce na pace TIR-a, który akurat jechał wyjątkowo zgodnie z przepisami. Mozę to jest jedyny patent na Polaka, który jak nie ma nad sobą bata to mu odbija? 




  • DST 55.10km
  • Czas 01:57
  • VAVG 28.26km/h
  • VMAX 50.00km/h
  • Temperatura 1.0°C
  • Podjazdy 238m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Ciągodalszowo

Czwartek, 13 grudnia 2018 · dodano: 13.12.2018 | Komentarze 8

Brzydszej - ale póki co na szczęście nie paskudnej - twarzy wiosny dostępnej tej jesieni ciąg dalszy :) Tylko ciut bardziej zimny niż wczoraj, a już na pewno bardziej wietrzny.

Wiało ze wschodu i północnego wschodu, a że nie chciałem wykonywać kopii "pietruchy" ze środy, to postanowiłem obrać sobie inny cel, czyli miejsce do tej pory niedostępne niczym racjonalne myślenie o losach współobywateli w głowie pewnego prezesa. Było nim Gowarzewo, miejscowość rozkopana wydawałoby się już na zawsze i nieodwracalnie. Nauczony doświadczeniem wszedłem jednak najpierw na niezawodne mapy Google, które ukazując dostępny odcinek dały mi nadzieję, iż tym razem misja skończy się sukcesem.

I faktycznie. Po dotarciu z Dębca przez Hetmańską, Starołękę, Krzesiny, Jaryszki, Żerniki i Tulce do wspomnianej miejscowości ukazał mi się widok niespotykany - przejezdna droga. Co prawda spodziewałem się, że po takim opóźnieniu trasa na Siekierki będzie gładziutkim dywanem, ale niestety - dziury na dziurze pozostały, za to mamy opisywaną przeze mnie już wcześniej kretyńską śmieszkę kawałek dalej. Co priorytet, to priorytet w końcu.

Grunt, że mogę znów jeździć swoimi stałymi dróżkami w dostępnym limicie czasu. Dziś przed nawrotką i powrotem swoimi śladami nawiedziłem więc jeszcze... schronisko dla zwierząt w Skałowie. A w sumie to tylko jego okolice, żeby cyknąć tę jedną fotę:

Zresztą mam do tego miejsca sentyment, bo to właśnie od niego zaczęliśmy poszukiwania psa. Finalnie Kropa trafiła do nas z innego źródła, ale sympatia pozostała :)

Motywy zwierzęce nie były mi zresztą generalnie dziś obce.

Byli i kolejni hoolajnogansi, bo ciężko ich inaczej nazywać :) Na szczęście ci mieli na tyle kultury, żeby zostawić sprzęty możliwie najmniej inwazyjnie. A że znów na DDR-ce i znów pośrodku mostu...? Powoli się przyzwyczajam :/

Na koniec jak zwykle Relive.




  • DST 53.20km
  • Czas 01:52
  • VAVG 28.50km/h
  • VMAX 50.60km/h
  • Temperatura 2.0°C
  • Podjazdy 238m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Słodko-gorzko

Środa, 12 grudnia 2018 · dodano: 12.12.2018 | Komentarze 21

No proszę. Na jeden dzień wróciła do Polski, a przynajmniej do okolic Poznania, wiosna. Ale taka rodzima, szara, bura, z dwoma stopniami na plusie :) Jednak lepsza taka, niż żadna.

Nawet wiatr się uspokoił. Szok. Niestety zmienił kierunek na północno-wschodni, co oznaczało, że czeka mnie ukochana zabawa każdego kolarza, czyli jazda przez miasto. Mus to mus.

Trasa dzisiejsza to klasyczna pietruszko-marchewka: Dębiec - Wartostrada - Malta - Zawady - Główna - Janikowo - Kobylnica - Wierzonka - Karłowice - Wierzonka - Mielno - Kicin - Koziegłowy - Gdyńska - Bałtycka - Wartostrada - Dębiec. Narzekać nie będę, bo jechało się całkiem przyzwoicie, prócz oczywiście korków, świateł i wszechobecnego syfu na drogach. Nawet powoli ogarniają w końcu remont kawałka Wartostrady przy parku Mazowieckiego - brawo.

Z miłych rzeczy, zanim przejdę do tych z drugiego bieguna - pięknie prezentuje się w miejskich realiach nowy Moderus Gamma, przyuważony dziś po drodze. A jeszcze lepiej jest w środku, doświadczyłem. Poznański Modertrans wykonał kawał dobrej roboty.

No i jeszcze kilka sympatycznych widoków z okolicy Wierzonki. Udało mi się nawet "upolować" stado jakichś ptasich drapieżników, ale niestety za daleko były, żeby zweryfikować, jakich konkretnie.





No i wracamy na ziemię.

Część ludzi to gnoje, chyba już kilka razy o tym pisałem. Znów szlak Kobylnica - Wierzonka. Jeszcze niedawno poruszałem się tu przez kilka kilometrów wśród pięknego, nieprzerwanego pasa zieleni po obu stronach. Widoczek na dzień 12 grudnia 2018 r.:




A to nie koniec... Powstrzymam się tu od grubych słów, które poleciały w eter, gdy jadąc patrzyłem na to, co tu widać...

Część ludzi to bezczelne chamy, chyba już kilka razy o tym pisałem. Ten tu kierowca na przykład...

...raczył mnie dzisiaj potraktować ciągłymi dźwiękami klaksonu podczas wyprzedzania, bo... tak. Nie miał powodu, gdyż jechałem poboczem (takim legalnym, nie tym ze zdjęcia), a on miał sporo miejsca na manewry. Mogę się jedynie domyślać, że blachy z Podkarpacia (Sanok) dawały sporą szansę, iż za kierownicą siedział jakiś wieśniak zza wschodniej granicy, bo udało mi się spojrzeć na rysy podczas wymiany uprzejmości. Choć równie dobrze mógł to być przedstawiciel polskiej elity cebulactwa - jeden pies, nie obrażając psów oczywiście, bo zdecydowanie nie zasługują na tak poniżające porównanie.

Część ludzi to bezmózgi, chyba już kilka razy o tym pisałem. Mamy od kilkunastu dni w Poznaniu taki wynalazek jak elektryczne hulajnogi. Niby spoko sprawa, bo ekologiczna i dość szybka (25-30 km/h), ale fajna teoria niestety trafia na praktykę, czyli rodaków w akcji. Kij z tym, że już co najmniej dwa razy byłbym skasowany na chodniku (bo po śmieszkach nie można, a po drogach się boją) przez pędzącego na maksa idiotę. I że leży toto (sprzęt, nie idiota) w krzakach, pod sklepami, na przystankach... Dziś trafił mi się taki oto okaz:

Nawet nie wiem, jak to skomentować. Hulajnoga - jak widać - została pozostawiona na.. środku mostu, w sposób, który zasługuje jedynie na przyjacielskie danie w pysk :) Zapewne komuś zegar pokazał, że za sekundę będzie musiał zapłacić kolejne astronomiczne 50 groszy (nalicza je co minutę), więc wolał ciapnąć toto bez użycia mózgu gdziekolwiek i pójść piechotą. Witki opadają,

Lekko gorzki wpis mi wyszedł finalnie, mimo miłego początku. A niby rower uspokaja... W sumie rower może i tak, ale ludzkość - wręcz przeciwnie.

Relive TUTAJ.




  • DST 32.00km
  • Czas 01:16
  • VAVG 25.26km/h
  • VMAX 41.50km/h
  • Temperatura 2.0°C
  • Podjazdy 85m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Glut hierarchiczny

Wtorek, 11 grudnia 2018 · dodano: 11.12.2018 | Komentarze 5

No dobra, jednak czasem udaje się oszukać przeznaczenie, przynajmniej częściowo :)

Od rano miało padać. I tak było. Ale na szczęście nie był to opad marznącego śniegu, tylko deszczu, który jakimś cudem zniknął po dziewiątej, a temperatura lekko powyżej zera pozwoliła na osiodłanie crossa. Co prawda czekała mnie tego dnia jeszcze upojna wizyta w pracy, ale co moje, to moje :)

Ruszyłem tempem nad wyraz spokojnym, bo po co się spieszyć, jeśli jedzie się czołgiem, jest mokro i wieje? Wiem, wiem, pewnie znaleźliby się tacy, którzy puknęliby się w kask pytając "jak to?", ale ja powoli zaczynam opuszczać tę kuwetę :) Z Dębca skierowałem się na Górczyn, stamtąd przez Kopaninę (otwarte rogatki, święto lasu) oraz okolice osiedla Kopernika dostałem na Junikowo i poczłapałem wzdłuż tamtejszego cmentarza, gdzie przy poniższym znaku zacząłem główkować nad fundamentalna kwestią: glucić czy nie glucić, oto jest pytanie? :)

Nie dostałem odpowiedzi, więc z decyzją wstrzymałem się do piętnastego kilometra, który wypadł na rondzie w Wysogotowie. Tam - mimo że nie padało - postanowiłem wrócić i zamiast dokręcać do pięciu dych, wykorzystać ten czas na spacer z psem po Dębinie, bo po pierwsze musi być jakaś hierarchia wartości, a po drugie podobno nie ma lepszego sposobu na marudzenie podczas ciąży urojonej niż ruch na świeżym powietrzu. Tym samym wróciłem przez Plewiska i Skórzewo do domu, ogarnąłem się, Kropę pod pachę i pyknęło pięć kilometrów dreptania. A że pies też ma swoją hierarchię, to kaczki może i są ważne i zajmujące, ale nie na tyle, żeby puścić kijka :)

Relive TUTAJ, a co będzie jutro? Psacer na pewno :)




  • DST 53.20km
  • Czas 01:58
  • VAVG 27.05km/h
  • VMAX 51.40km/h
  • Temperatura 4.0°C
  • Podjazdy 136m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Glizdowo oraz wieża na Szachtach

Poniedziałek, 10 grudnia 2018 · dodano: 10.12.2018 | Komentarze 24

Dzisiejsza jazda od wczorajszej różniła się głównie dwoma detalami - padało zdecydowanie mniej, bo nie przez prawie sto procent czasu, a jedynie przelotnie, łącznie może z dziesięć minut, no i za środek transportu wybrałem sobie szosę. Reszta, ze szczególnym uwzględnieniem wichur, była tożsama.

Wiało tak, że na drogach między polami (czyli praktycznie wszędzie) zdarzały się momenty, gdy ledwo udawało mi się wyciągnąć wartości na poziomie 18-20 km/h. Oczywiście powrót był zdecydowanie bardziej komfortowy, jednak ledwo pozwolił na zmniejszenie wstydu, jakim jest ostateczny wynik :) Za to od jutra... deszcz ze śniegiem od rana, czyli dokładnie wtedy, kiedy przed pracą mógłbym pojeździć, co oznacza (i to chyba niestety już przesądzone), że tego nie wykonam. Ile w końcu można oszukiwać przeznaczenie?

Trasa to glizda z przepukliną: Poznań - Plewiska - serwisówki - Dąbrówka - Palędzie - Dopiewiec - Dopiewo - Podłoziny, tam nawrotka i swoimi śladami do Palędzia, a stamtąd skorygowanym o Gołuski i Głuchowo miksem dotarłem do Plewisk i Poznania. Tak jak na Relive.

Z atrakcji - chwilę po ruszeniu musiałem się schować pod dachem stacji benzynowej, bo padało. Dwa razy pogniłem sobie na zamkniętych rogatkach. A chwilę przed metą musiałem się schować pod dachem stacji benzynowej, bo... myjka wzywała :)

A po południu, korzystając z dnia wolnego, nawiedzona została - oddana w końcu ludzkości do użytku - wieża widokowa na Szachtach. W weekend nie było sensu się tam pchać, z wiadomych, niechętnoludzkościowych względów, dziś za to poezja - cztery osoby na krzyż. Szkoda tylko, że widoczność była "taka se". No i bardzo fajne info - na górę wdrapać się można legalnie z psem, choć akurat Kropa wolałaby chyba zakaz :)







Przy okazji zrobiono sympatyczny pomost widokowy - idealny dla ciekawskich kurdupli :)





  • DST 52.20km
  • Czas 02:04
  • VAVG 25.26km/h
  • VMAX 43.00km/h
  • Temperatura 7.0°C
  • Podjazdy 181m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

DeWiantowo

Niedziela, 9 grudnia 2018 · dodano: 09.12.2018 | Komentarze 11

D jak deszcz, W jak wiatr - na początek rozwinę tytuł :)

Tak zróżnicowanych warunków jak dziś nie miałem już dawno - albo padało, albo lało :) O urywaniu łba nawet nie wspomninając. Specjalnie poleniuchowałem rano do grubo po jedenastej, żeby doczekać się zapowiadanej w prognozach luki w tym zestawie, a gdy się pojawiła i ruszyłem, to trwała przez... pierwsze pięć minut. Ale już byłem na siodełku, a niegodne rowerzyście jest z niego zsiadać przed wykonaniem choćby gluta, o!

I w sumie na glucie by się skończyło, bo gdy przez Luboń, Wiry, Komorniki i Szreniawę dotarłem do Rosnówka, miałem serdecznie dość i zawróciłem, ponownie przez Komorniki, następnie Plewiska, z których poczłapałem wzdłuż Grunwaldzkiej do Poznania, kierując się na Grunwald, następnie Górczyn, gdzie... podjąłem decyzję o dokręceniu tych kilometrów do jedynie słusznego dystansu. Błąd, oczywiście, bo dopiero wtedy zerwała się prawdziwa ulewa, ale jakoś przetrwałem, kręcąc się jak niepełnosprytny po Luboniu, Komornikach, Wirach, Łęczycy i znów Luboniu. I na tym skończę wpis, nie tylko dlatego, że czas nagli i trzeba odwiedzić znajomych (zaległości na BS nadrobię wieczorem), ale głównie z powodu tego, że mam tego wypadu serdecznie dość :)

Kilka fotek na koniec. Tu dobre złego początki:

...a potem widziałem już głównie taką perspektywę:

Czekała mnie kontrola prędkości...

...zakończona uśmieszkiem. Rzadko widywany tu widok, najczęściej buźka jest smutna :)

Stary doby widok wciąż na swoim miejscu.

Się nawet wyprzedziło odważnych:

A na autodromie pooglądałem sobie tych rozsądnych, którzy uczyli się wychodzić z poślizgów.

I tyle. A ja się pytam - za jakie grzechy i po cholerę mi całe to rowerowanie? :)

Relive będzie wieczorem.

No i jest.




  • DST 51.50km
  • Czas 01:53
  • VAVG 27.35km/h
  • VMAX 51.80km/h
  • Temperatura 8.0°C
  • Podjazdy 227m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Wichurkowo

Sobota, 8 grudnia 2018 · dodano: 08.12.2018 | Komentarze 29

Pewnie miałbym szansę dziś się wyspać, ale rano musiałem jeszcze podejść z Kropą po drugi i ostatni zastrzyk, więc dzionek miałem ten z gatunku ziewających. No i już podczas spaceru wiedziałem, że do rowerowania dojdzie, bo nie padało, ale przeprawa to będzie niełatwa, by nie napisać - masakrująca.

Powód? Oczywiście ten, co najczęściej - wiatr. Albo lepiej: wichura, bo chwilami ledwo udawało mi się utrzymywać w pionie, a boczne podmuchy przekręcały mi szprychy w kołach. A przynajmniej same nyple :) Był tylko jeden plus, a mianowicie... plus. Na termometrze. Osiem stopni to całkiem fajny wynik, jednak nie pozwolił nawet na zachowanie przyzwoitości w temacie średniej. Po prostu się nie dało, no chyba że miałbym okazję jechać tylko w jedną stronę - oj, wtedy by się działo :)

A trasa? Wykonałem kolejne podejście do "kondominium", które - jak ostatnio wspominałem - znów jest w większości przejezdne. Dzisiaj wpadła wersja z Poznania przez Luboń, Komorniki, Szreniawę, Rosnówko, Stęszew, Witobel, Łódź, Dymaczewa dwa, Mosina, Puszczykowo, Łęczyca, Luboń i do domu. Korki były wszędzie, stałem też na wszystkich (dosłownie) czerwonych światłach - czyli ludzi jak zwykle (a co, nie bójmy się słów) posrało przed JEDNYM dniem wolnym od handlu.

Przyznać trzeba, że podczas jazdy było dziś na co patrzeć. Niebo oszalało :)



W ramach zabawy dla spostrzegawczych: gdzie ukrył się kotek? :)

W Stęszewie taka sytuacja... :/

A na koniec - reklama dźwignią handlu. Ja bym tylko lekko przerobił hasło i dodał coś, co sprawdza się na każdym Marszu Niepodległości i dopisał, że te wędliny są od rodzin z dziećmi :)

Relive - jak zwykle - będzie, jak będzie :)

No i jest.




  • DST 32.10km
  • Czas 01:14
  • VAVG 26.03km/h
  • VMAX 51.50km/h
  • Temperatura 8.0°C
  • Podjazdy 99m
  • Sprzęt Cross - ST(a)R(uszek)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Glut okołoweterynaryjny

Piątek, 7 grudnia 2018 · dodano: 07.12.2018 | Komentarze 21

Wskoczył dziś jednak glut, w warunkach dalekich od idealnych, ale o tym później.

Dzisiaj priorytetem stał się pies – wczoraj bowiem Kropka zaczęła niepokojąco popiskiwać, chować się w ciemne miejsca, tworzyć gniazdo z koców na posłaniu, a do tego adoptowała sobie piszczącą piłeczkę – według Doktora Google to typowe symptomy ciąży urojonej. Niestety rano doszły do tego skromne wymioty białą pianą. Popędziłem więc po dziewiątej do weterynarza, który potwierdził diagnozę, dał jej na wszelki wypadek antybiotyk i lek przeciwzapalny, zakazał przez jakiś czas nadmiernego głaskania i klepania po brzuchu oraz zalecił lekką zmianę diety (na okres urojenia) oraz dużo ruchu, więc przy okazji zaliczony został pięciokilometrowy spacer po Dębinie. Patyczkowanie odchodziło jak zawsze, więc powodów do niepokoju nie ma, jednak tym bardziej potwierdziło się to, co było oczywiste – sterylizacja to rzecz niezbędna, zarówno dla psychiki psa, jak i naszej :) Za miesiąc czeka nas więc ta mało sympatyczna akcja.

Po powrocie zostało mi trochę czasu, a że w międzyczasie przestało mocno padać i "jedynie" kropiło, to ubrałem się w najgorsze ciuchy i wykonałem wspomnianego gluta crossem – w mżawce, pod silny wiatr i z taką sobie chęcią do jazdy. Kółeczko było klasyczne: Poznań – Luboń – Wiry – Komorniki – Szreniawa – Rosnowo – Komorniki – Plewiska – Poznań. Nawet na tak krótkim dystansie skasowany mogłem zostać dwa razy: raz na światłach w Plewiskach, gdy jakiś wybitny troglo stwierdził, że wpieprzy się przede mnie dostawczakiem i skręci w prawo chwilę po zapaleniu się zielonego, drugi raz na Głogowskiej, bowiem tam kolejny bezmózg skręcił sobie ot tak przede mną na śmieszkę jakbym nie istniał, mimo że musiał mnie widzieć. Jeden i drugi usłyszał co nieco o cnocie swoich rodzicielek, a także dowiedział się o tym, jak łatwo można werbalnie zostać męskim organem płciowym :)


Na koniec dedykacja dla pewnego miłośnika TYLKO I WYŁĄCZNIE polskich sklepów - syf zwany SPOŁEM (choć trzeba przyznać, że i tak zrobił on kolosalny skok do przodu względem tego, co było jeszcze kilka lat temu) w anturażu rodzimym - z tyłu kościół, obok pińcetplusy, a przy sklepie stojaki wyrwikółka :)

Relive będzie, jak będzie. Znów się toto zaczęło ślamazarzyć ostatnio.

O, jest :)




  • DST 53.30km
  • Czas 01:54
  • VAVG 28.05km/h
  • VMAX 50.40km/h
  • Temperatura 2.0°C
  • Podjazdy 201m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

MuminoNorris

Czwartek, 6 grudnia 2018 · dodano: 06.12.2018 | Komentarze 40

Jako że po jednym dniu wolności znów nadszedł znienawidzony przeze mnie motyw "do pracy, rodacy", to nie miałem możliwości wyspania się (ale do tego w sumie jestem już przyzwyczajony), ani co gorsza odczekania, aż drogi przestaną się szklić. Mimo to, odważnie niczym porucznik Borewicz czy inny Chuck, ruszyłem szosą, wiedząc jedno - szarżować nie ma co.

No i nie szarżowałem. Spokojnie, powolutku i bez stresu wykonałem "muminka", czyli trasę z Dębca przez Lasek Dębiński, Starołękę, Krzesiny, Jaryszki, Koninko, Szczytniki, Sypniewo, Głuszynę, Babki, Czapury, Wiórek, Sasinowo, Rogalinek, Mosinę, Puszczykowo, Łęczyce i Luboń do domu. Mimo solidnego wiatru był to prawdziwy Muminek, nie żaden Paszczak czy Buka, bo było - co prawda lekko, ale jednak - powyżej zera.

Średnia jest masakrująco słaba, ale na lepszą nie było dziś szans. Tym bardziej, że między Łęczycą a Luboniem zakwitłem sobie za traktorem, którego nie było jak wyprzedzić, a dodatkowo trafiła się górka, którą ten genialny wymysł polskiej myśli technologicznej pokonywał ledwo zipiąc z maksymalną prędkością 10 km/h. Dzięki temu mogłem sobie poczytać naklejki na autach, między innymi na tym:

W prawym dolnym rogu szyby stało: "Nie trąb - maluję paznokcie". Nawet by mnie to śmieszyło, gdyby nie było zbyt realne :)

Jutro deszcze i chyba to będzie ten dzień, w którym przywitam się w końcu z chomikiem :/




  • DST 53.20km
  • Czas 01:52
  • VAVG 28.50km/h
  • VMAX 52.00km/h
  • Temperatura 3.0°C
  • Podjazdy 126m
  • Sprzęt T-rek(s)
  • Aktywność Jazda na rowerze

Szkląco

Środa, 5 grudnia 2018 · dodano: 05.12.2018 | Komentarze 10

Dziś krótko, bo wolne i czasu nie ma :)

W końcu - po ośmiu dniach w pracy pod rząd - mogłem się w miarę porządnie wyspać, zjeść śniadanie i ruszyć o jakiejś cywilizowanej godzinie, a nie skoro świt. W związku z tym start nastąpił koło jedenastej (wciąż rano), przy temperaturze lekko powyżej zera oraz - jak mi się wydawało - drogach odpowiednich na szosę, za którą już się stęskniłem.

Jak się okazało, tak różowo nie było - a bardziej szkląco-czarno. Jechałem więc nad wyraz ostrożnie, zakręty i ronda pokonując z prędkością zmulonego ślimaka. Mimo wszystko cieszyłem się z możliwości kręcenia na tych wąskich kółkach - wynika z tego, że chyba wciąż to lubię :)

Wykonałem jedną z zachodni wersji pętelek: Dębiec - Plewiska - poznańskie Junikowo - Skórzewo - Wysogotowo - Dąbrowa - Zakrzewo - Sierosław - Więckowice - Fiałkowo - Dopiewo - Dopiewiec - Palędzie - Gołuski - Głuchowo - Plewiska - Poznań.

A tu mały kamyczek do mojego "ulubionego" ogródka spod szyldu "czemu ścieżki rowerowe zagrażają życiu i zdrowiu obywateli". Na szczęście zwykła droga była całkiem przejezdna.

Tutaj (będzie) Relive (jak powstanie). O, jest :)

No i na koniec motyw z popołudniowego spaceru po Lasku Dębińskim...

...oraz czworonożne wydanie Venoma w akcji :)