Ubrany znów na cebulę ruszałem jak w jakimś lutym. Na szczęście lodu pod kołami nie odnotowałem. A i tak jechało się słabo z tym ciężkim powietrzem, któremu towarzyszył wiatr.
Trasa kombinowana: Dębiec - Hetmańska - Wartostrada do Hlonda i z powrotem - Hetmańska - Las Dębiński - Starołęka - Minikowo - Starołęka - Czapury - Wiórek - Babki - Głuszyna - Sypniewo - Szczytniki - Koninko - Szczytniki - Sypniewo - Głuszyna - Starołęka - Las Dębiński - dom.
Odkryłem niewidziany wcześniej mural przy Wartostradzie. Faaaajny :) Tamże. A ze zwierzaków jedynie niewyraźny żuraw. Dystans z dojazdem do pracy.
Dzisiaj krótko i treściwie, bo czas jak zwykle mi ucieka.
Wciąż mega wieje, wciąż jest zimnawo i nieprzyjemnie. Wiosna PL :)
Gdy ruszałem świeciło nawet słońce, potem zrobiło się mrocznie, co w sumie lubię, ale bardziej latem, gdyż oznacza to przerwę od upału. Którego dziś nie zaznałem :)
Trasa ponownie w tę i z powrotem: Poznań - Plewiska - serwisówki - Zakrzewo - Sierosław - Lusówko - Sierosław - Zakrzewo - serwisówki - Plewiska - Poznań.
Przynajmniej jest klimat: Tam w tle przechadzały się żurawie. Dystans z dojazdem do pracy.
Dzisiaj wiało praktycznie tak samo jak wczoraj, ale za to nie było słońca. Tyle wygrać :)
Wyjazd poranny w klimacie prawie zimowym - jakieś pięć stopni na plusie, a odczuwalnie przez wiatr pewnie zero. Wróciły do łask rękawiczki z długimi palcami.
Kierunek północny zachód, bo stamtąd wciąż masakrowało.
Trafiłem na pierwsze w tym roku boćki. I to nawet trzy. Chyba już żałują, że się pospieszyły :) Gdzieś w połowie drogi powoli zaczęło się przejaśniać. Dystans z dojazdem do pracy.
Jak w tytule - każdy, kto dzisiaj miał tę wątpliwą przyjemność i trochę sobie pokręcił rowerem, wie jak dzisiaj się jechało. Momentami w miejscu :)
Wyjazd oczywiście po kolejnym świątecznym odsypianiu - kurde, jakie to fajne uczucie.
Wyjazd na północny-zachód, na zasadzie "w tę i z powrotem", bo miałem nadzieję, na jakieś dłuższe momenty z podmuchami w plecy. A gdzie tam. Były ze dwa. Maks :)
Żuraw ładnie się ustawił do zdjęcia: A poza tym wietrzna nuda. Po południu jeszcze spacer i nadrabianie pewnych zaległości - padam na ryj. Niestety, BS-a dzisiaj nie nadrobię, a nie chcę zaczynać czegoś, czego nie skończę nawet w małym procencie.
W tym roku z kilku względów święta poza górami (dlatego byłem tam na krótko wcześniej), więc bez planów.
Dzisiaj - zgodnie z umową - ja na rower, a żona zabrała się za przygotowanie śniadania. Nie ja to wymyśliłem, żeby nie było :) A dla potraw lepiej, żebym się wokół nich nie kręcił.
Pogoda znów przepiękna, ale tego, jak wiało, nie chce mi się opisywać. Momentami ledwo na polach wyciągałem dwie dychy. Trochę lepiej było, gdy chwilami jakimś cudem pojawiały się podmuchy w plecy, ale oczywiście było ich jak zwykle za mało.
Udało mi się nawet całkiem wyraźnie sfocić błotniaka stawowego: Rowerówka zza drzewka. Musiałem przytrzymywać przez chwilę, żeby nie odleciał :) Życzę wszystkim spokoju i odpoczynku. Jak zwykle mi głupio za nieogarnianie BS-a, na jutro mam jeszcze kilka spraw w temacie Dębiny, jeśli uda mi się je spisać, to być może jakoś w tygodniu chociaż poodpowiadam na komentarze :)
Sobota również pracująca, na szczęście krócej. Niestety w związku z tym musiałem wstać w środku nocy (próby pobudki od 6:30), żeby zdążyć. Jakoś się udało, choć lekko nie było, a dokrętkę do pięciu dych zrobiłem jadąc prosto do centrum.
Nie wydarzyło się kompletnie nic wartego opisania, bo o tym, że gazeciarze rządzą krajem wiadomo od dawna. Więc tylko rowerówka oraz zaległy myszołów kręcący się nad Dębiną. Dystans z dojazdem do pracy.
Dzisiaj już na płaszczyznach, wypad w góry był ekspresowy, czasem tak bywa.
Udało mi się nawet odespać, ale oczywiście musiałem się zwlec, żeby ze wszystkim zdążyć. O dziwo aura zachęcała, bo było ładnie. Po co by miało być tak wczoraj czy przedwczoraj? :)
Wyjazd testowo T-reksem, który dostał nowy napęd - niestety już części do starej 105-ki są nie do dostania, więc wszystko już z Tiagry. Kręci się, to najważniejsze.
Dzisiaj zobaczyłem nawet kawałek gór! Szok i niedowierzanie :)
Co prawda dopiero jak wracałem, gdy o dziwo wyszło słońce, ale zawsze coś.
Wyjazd po małym śniadaniu, bez planu - ten miał się urodzić na żywo, a finalnie padło na jeden z moich ulubionych jeleniogórskich podjazdów: z Sobieszowa przez Jagniątków do Michałowic. Kto jechał, ten wie, fajnie tam jest. A po drodze można się zatrzymać przy wilii Hauptmanna, którą nawiedzałem już dawno, ale ostatnio stała się dość modna dzięki sadze karkonoskiej Sławka Gortycha (polecam!).
Tak więc trasa: Jelenia Góra - Cieplice - Podgórzyn - Zachełmie - Sobieszów - Jagniątków - Michałowice - Piechowice - Szklarska Poręba Dolna - Piechowice - Wojcieszyce - Cieplice - Jelenia Góra.
Fotki chmur z małym dodatkiem gór :) Z ptaków gęgawa, czernica oraz żuraw. Jak widać szału nie było :)
Jeżdżę, bo to kocham. I nie jest to jakieś tandetne hasło reklamowe podrzędnego sklepu sportowego. Na rowerze (z kilkoma przerwami podczas studiów i zaraz po) jestem od kiedy pamiętam. Teraz to być może jest już jakiś pozytywny nałóg - w tym momencie ukłon dla Żony za tolerancję :) aha, nie bywam na ustawkach, maratonach czy wszelakich Tór de Amatór - o wiele większą przyjemność sprawia mi wyprzedzenie kogoś na trasie lub porozmawianie z nim i wspólna jazda. Takie zboczenie :)
Okazyjnie używam kamerki i bywa, że coś czasem nakręcę i umieszczę na pewnym zupełnie nieznanym serwisie. Więcej w zakładce "Filmy, czyli jestę reżyserę"
Trollking
