Deszczowo, wybor(cz)owo, a na deser Rezerwat Krajkowo

Jako że mamy dość wyjątkowy poniedziałek, mała wstawka polityczna na początek. Jesteśmy po wyborach, które były, ale ich nie było, a Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że formalny powód to brak kandydatów, mimo że było ich dziesięciu, a do tego kilka dni temu spotkali się oni w komplecie w studiu telewizji rządowej na debacie. Minister, który obiecywał, że jeśli wybory korespondencyjne się 10 maja nie odbędą poda się do dymisji, aktualnie nie widzi powodów, żeby to robić. Przecież nic się nie stało – winna jest opozycja. O czymś zapomniałem? Aha, o tym, że jeśli mieliśmy do tej pory państwo w ruinie, to aktualnie w ogóle go nie ma. Co najlepsze, w wyniku działań władzy wybranej legalnie, a niecały rok temu jeszcze otrzymującej potwierdzenie, że jej się to należy. Jak zwykle podsumowanie w takiej sytuacji może być tylko jedno: jakie społeczeństwo, taki rząd. Jako całość na więcej widocznie nie zasługujemy.

A teraz do sedna, czyli rowerowania. Dziś wyjechałem ciut wcześniej niż zazwyczaj, bo straszono opadami. Nie pomylono się – ostatnie 18 kilometrów kręciłem w mniejszym lub większym deszczu, jednak na szczęście nie była to jakaś wielka ulewa. Ot, kilka kropel, później coraz szybciej się mnożących. Trochę wiało, za to temperatura była całkiem sympatyczna, rekompensująca mi miejskie niedogodności. Trasa to jeden z północno-zachodnich klasyków: Dębiec – Górecka – Grunwald – Jeżyce – Golęcin – Strzeszyn – Psarskie – Kiekrz – Rogierówko – Kobylniki – Sady – Swadzim – Batorowo – Lusowo – Zakrzewo – Plewiska – Poznań. TUTAJ Relive, dziś udane.

Zdjęcia z roweru tylko symbolicznie.


Ale jako uzupełnienie sporo fotek z wczorajszego wypadu. Byliśmy wstępnie ugadani z dobrymi znajomymi na WPN, ale gdy zobaczyłem, ile ludzi tam się kręciło (niedziela), a nie chcąc iść do pierdla za próbę masowego mordu, wymyśliłem Rezerwat Krajkowo, który ma tę przewagę, że jest bardzo, ale bardzo mało znany. Czyli cudowny kierunek :) Finalnie wyszedł fajny spacer, na miejscu widzieliśmy mniej niż dziesięć osób, do tego wiedzące, po co są w lesie. A psy (sztuk trzy, w tym męski odpowiednik Kropy) zachwycone. Najbardziej ze znalezionego błocka. My mniej :)





Wody niestety mało, ale klimacik wciąż jest.














No i na koniec zwierzaki.


Wiem, wiem, zaspamowałem sam sobie bloga :)