Wybornie i nadwodnie

Całkiem sympatycznie dziś było. Naprawdę. Ani ciepło, ani zimno. Bez przymrozków, lecz i bez jakichś dziwnych jak na styczeń temperatur. Ot, najfajniejsza zima, jaka może być - sucha, nieekstremalna, stabilna. I chyba taką byśmy sobie najbardziej życzyli (przynajmniej poza terenami górskimi), żeby tak ludzie, jak i natura nie cierpiała. Przynajmniej ja bym sobie taką życzył :)

Nawet nie wiało jakoś mocno. To, że wciąż w pysk, to już inna sprawa :)

Trasa "jeziorna", niedawno opatentowana, która chyba stanie się  jednym z klasyków: Poznań - Plewiska - Skórzewo - Wysogotowo - Batorowo - Lusowo - Lusówko - Sierosław - Zakrzewo - Plewiska - Poznań.

Jezioro Lusowskie dziś miało genialny klimat. Potęgowany przez pustkę nad nim, co spowodowane było zapewne zamkniętą bramą wjazdową na jedną z plaż. Ale co to dla mnie :)





Moja ulubiona aleja drzew na odcinku Plewiska - Poznań - Skórzewo. Mam nadzieję, że mimo ciężkich czasów dla zieleni, przy odpowiedniej kontroli i wycinaniu jedynie drzew faktycznie grożących przewaleniem się, będzie ona cieszyła oko jeszcze długo.

Przygnębiająca, ale i niestety prawdziwa akcja społeczna.

Żeby nie kończyć smętkiem, jeszcze parę kadrów ze spaceru (wyszło dziewięć kilometrów) na Szachty. Tłumy były dzikie, ale że pamiętam, jak ten teren wyglądał jeszcze, gdy mało kto o nim słyszał, dało się mniej cywilizowanymi szlakami uniknąć tych największych ludziokorków, przynajmniej przez część drogi.


Kropa udawała, że wysokość jej już nie rusza :)





Trochę przypadkowo znalazłem jeden z najbardziej klimatycznych grobów na starym cmentarzu na Dębcu.