Mikrofajność

Znów wpis krótszy niż nieoficjalny właściciel Polski, od czubka dzioba po dziury w skarpetkach. Na taki porównywalny do Gortata czasu brak, bo urlop :)

Drugi dzień genialnej pogody (z przyzwoitym wiatrem!), a mimo poniedziałku również o dziwo udało mi się dość płynnie walczyć ze światłami i korkami. Nawet ani razu nie miałem czerwonej fali, jak już to coś bardziej zbliżonego do nagłych i zaskakujących wymiotów. Przypomniałem sobie, że jazda szosą to przyjemność, a nie ciągła walka z przeciwnościami fundowanymi przez aurę. Za umożliwienie mi odświeżenia pamięci serdeczne dzięki.

Trasa - "kondomik" w wersji z Dębca przez Komorniki, Szreniawę, Stęszew, Dymaczewo, Łódź, Mosinę, Puszczykowo i Luboń (tu jak zwykle było najweselej) do domu.