UroGlut

Weekend w uwielbianym Krakowie uznaję za tak samo definitywnie genialny, jak i zakończony. Jechaliśmy specjalnie na koncert związany z premierą nowego, długo wyczekiwanego albumu naszych dobrych znajomych, przy okazji po raz pierwszy nawiedzając tamtejsze dość świeże centrum kongresowe z kosmiczną akustyką. Sam występ był jak zwykle zacny, a że po nim wylądowaliśmy na bankiecie to... plany wyjazdu wczesnym porankiem trzeba było odłożyć na później :) Dużo później :) Niestety w międzyczasie dotarła do nas informacja o śmierci Wajdy, co w krakowskim środowisku artystycznym nie mogło przejść obojętnie.

Bankiet zahaczył o godzinę zero, czyli moje urodziny, dzięki którym miałem dziś taryfę ulgową i obiecane, że jeśli po powrocie do Poznania nie będzie padać to mogę pocelebrować trochę na rowerze. Pociąg przyjechał o dziwo punktualnie, ale przepchanie się przez zakorkowaną Wildę trwało i trwało. Finalnie kompromisowo zdecydowałem na się na gluta, choć biorąc pod uwagę, że wystartowałem prawie o 17:30 miałem pewne obawy czy znajdę drogę powrotną. Tym bardziej, że widząc jeszcze mokre drogi po wcześniejszych opadach wybrałem do jazdy znów crossa, czyli powolny, stoicki czołg.

Zrobiłem spokojnie, obserwując zachodzące słońce, a w sumie jego brak za chmurami, mini kółeczko z Dębca przez Plewiska, Skórzewo, wiadukt nad S11, serwisówkę przy niej, znów Plewiska i do domu. Luźno, bez ciśnienia na prędkość, byle dojechać. Pod koniec nie widziałem żadnych przeszkód przed dalszą jazdą, bo w ogóle mało co widziałem :)

Kolejny krzyżyk w kalendarzu uznaję za zaliczony. Na rowerze, bo jak inaczej? :) ps. a tytuł wpisu niech nie sugeruje jakichś problemów z prostatą :)