Znów w realu

W końcu nadszedł ten długo wyczekiwany dzień, w którym znów ruszam do pracy. Oczywiście oczekuję jego końca, a nie rozpoczęcia :)

Udało się wcześniej przewietrzyć mózg robiąc swoje 50+. Przewietrzono mi go nawet zbyt mocno, bo po okresie powiewów słabych i umiarkowanych dziś znów duło mocno. A może to jednak kwestia tej płaskiej Wielkopolski? W każdym razie łatwo nie było, wiało głównie w pysk, ale grunt, że w ogóle było.

Zrobiłem kółko przez Plewiska, potem Komorniki, Rosnowo, Konarzewo, Trzcielin, Dopiewo, Dąbrówkę, Gołuski i znów Plewiska. Towarzyszyła mi pogoda jak w górach - zaczynałem w słońcu, w połowie trasy niebo zachmurzyło się tak, że byłem pewien, iż za moment lunie, a pod koniec znów świeciło mi na kask. Większych przygód na szczęście zabrakło, choć raz ciśnienie podniósł mi kierowca TIR-a na litewskich blachach, który najpierw w Gołuskach wyprzedził mnie na gazetę na wąskim i niebezpiecznym zakręcie, by sekundę później postanowić nagle skręcić w prawo, oczywiście włączając migacz już po wykonaniu manewru. Dostał ode mnie w zamian darmową lekcję polskiej łaciny, choć coś mi się wydaje, że przy takiej jeździe ma z nią do czynienia na co dzień :)