Holidejki

Pogoda zrobiła się - przynajmniej rano - całkiem przyjemna, bo było lekko ponad granicą dwudziestu stopni i słonecznie, acz nie upierdliwie. Warunki idealne, szkoda tylko, że kierunek podmuchów zrobił się pólnocno-wschodni, co oznaczało konieczność pokonania miasta z południa na północ i z powrotem. Dzielnie jednak poniosłem ten krzyż.

Po minięciu punktu zero, czyli granicy, kręciło mi się już całkiem fajnie, a nawet wiatr, mimo że strasznie niezdecydowany, nie męczył mnie całą drogę. Cud :) Trasa dziś była po prostu w tę i we wte, czyli przez Kobylnicę do Jerzykowa lub Biskupic (bo nigdy nie wiem właściwie w której miejscowości tam jestem), a następnie swoimi śladami, jedynie delikatnie skorygowanymi w centrum.

Średnia byłaby całkiem dobra, gdyby nie Poznań, w którym straciłem sporo na światłach. Ale generalnie widać, że są wakacje, bo przez co bardziej newralgiczne miejsca przejeżdża się dużo szybciej, a nade wszystko w końcu nie ma studentów, dzięki czemu na tych lepszych pasach rowerowych, jak choćby przy polibudzie, można w końcu przejechać bez obaw o potrącenie pałętającego się robactwa. Jak dla mnie wakacje mogą być pod tym względem przez cały rok.