Gluteczek

Udało mi się przed wyjazdem, a co za tym idzie przed kilkudniową przerwą od kręcenia, wykonać jeszcze gluta. Misja to była niełatwa, bo żeby zdążyć musiałem wstać po szóstej (i to rano!), a już gdzieś za dziesięć siódma siedziałem na siodełku. Dla kogo jak kogo, ale dla mnie to jak zmiana strefy czasowej, a co za tym idzie wynik był podobny do wyczynów większości polskich sportowców w Pjongchangu :)

Grunt, że się udało. Zrobiłem sobie rundkę ponownie na południowy wschód, z Dębca przez Hetmańską, Starołękę, Krzesiny, Jaryszki, Koninko, Głuszynę, znów Starołękę i przez Lasek Dębińsi do domu. O jakości jazdy niech zaświadczy fakt, że jakaś 1/3 trasy to upojna Starołęcka w obydwie strony, a reszta to walka z wiaterkiem, który to gnojek niby się w mieście krył, a na polach pokazał swój zwyczajowy ryj. No i o tej porze jeszcze mroziło solidnie. Po drodze mijałem miliardy pezetów, którzy korkowali nie tylko Poznań, ale i swoje wsie - w Koninku na przykład widniał na oko kilometrowy sznureczek.

Niniejszym, niewyspany i z lekkim opóźnieniem, oznajmiam, że pyknęło mi trzy tysiące w tym roku z małą górką. Do poczytania za parę dni!