Bezwennie

Regeneracja postępuje błyskawicznie - dzisiaj rano mogłem nie tylko podrapać się po plecach, ale nawet uczesać :) Łażę co prawda jeszcze oblepiony plastrami, ale generalnie już etap weterana wojennego jest na szczęście za mną. Co nie zmienia faktu, że wciąż bym Misiowi nie zasalutował - trzeba się szanować :) I też nie chciałem dziś szarżować, więc jechałem spokojnie.

Wykonałem "kondomika" od dup.. od tyłka strony, czyli inaczej niż zazwyczaj. Z Dębca ruszyłem na Komorniki, Stęszew, potem Dymaczewo, Mosina, Puszczykowo i Luboń. Gdzieś na trasie, gdy namiętnie walczyłem z wiatrem, przyuważył mnie podobno wracający z trasy Jurek. Zorientowałem się, że do mnie dzwonił szybko, bo po jakichś pięciu minutach. Ma się ten refleks :)

Tyle z dzisiejszego wpisu. Pierwsze jego zdanie napisałem około czternastej, a potem miałem taki kocioł w robocie, że zabrałem się za resztę grubo po dwudziestej i straciłem wenę. Jak żyć? :)