Wataha powolności

Wracam do rowerowej regularności, a zawodowo niestety do kieratu. Czyli: wyjazd rano, prysznic i pędem do roboty. Jutro podobno ma padać, więc dziś odpuścić nie mogłem, mimo że wstawało mi się mega ciężko.

Z powodu południowo-wschodniego wiatru mogłem wybrać tylko jedyną dostępną aktualnie trasę, czyli "nochal", która mimo powtarzalności jakoś mi się nie nudzi. Tym bardziej, że o czymś takim jak nuda nie da się napisać w momencie, gdy zaraz za Mosiną natrafia się na watahę powolności, czyli (w kolejności): traktor, TIR, dostawczak, drugi traktor, ja. Wszystko to poruszało się z prędkością maksymalną 30 km/h, więc co chwilę musiałem dawać po hamulcach, wyprzedzić się za cholerę nie dało, więc taka patologiczna grupka dotarła razem do Mieczewa, gdzie w końcu zatrzymałem się, pokazałem jęzor i zawróciłem. Przez całą drogę miałem w uszach nową płytę The Birthday Massacre i to ostatnie słowo idealnie oddawało mój nastrój :)

Powrót już bez tego typu pieszczoszków, udało mi się nadrobić średnią, więc nie marudzę. Trochę mnie tylko przewiało, bo podmuchy dziś znów zrobiły się mocniejsze.